Είναι μια ιδιότητα που μπορεί να έχει τόσο θετικούς όσο και αρνητικούς αριθμούς οξείδωσης μετάλλου ή μη μέταλλο;
* μέταλλα συνήθως έχουν θετικά αριθμοί οξείδωσης. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τείνουν να χάσουν ηλεκτρόνια για να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων, με αποτέλεσμα ένα θετικό φορτίο.
* Μη μέταλλα μπορεί να παρουσιάσει και τα δύο θετικά και αρνητικό αριθμοί οξείδωσης. Μπορούν να κερδίσουν ηλεκτρόνια για να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων (που οδηγεί σε αρνητικούς αριθμούς οξείδωσης) ή να χάσουν ηλεκτρόνια σε ορισμένες καταστάσεις (οδηγώντας σε θετικούς αριθμούς οξείδωσης).
Παραδείγματα:
* οξυγόνο (o) :Μπορεί να έχει -2 (π.χ., h₂o), 0 (π.χ., o₂), ή ακόμα και +2 (π.χ. Of₂)
* χλώριο (cl) :Μπορεί να έχει -1 (π.χ., NaCl), 0 (π.χ., CL₂), +1 (π.χ., HOCL), +3 (π.χ., clo₂), +5 (π.χ., clo₃⁻), ή +7 (π.χ. clo₄⁻)
Εξαιρέσεις:
Υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις όπου τα μέταλλα μπορούν να έχουν αρνητικούς αριθμούς οξείδωσης. Αυτό συμβαίνει κυρίως σε ενώσεις με άλλα εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικά στοιχεία, όπως στην περίπτωση του μεταβατικού μεταλλικού υδραργύρου (HG) σε HG₂2⁺ όπου έχει κατάσταση οξείδωσης +1.
Συμπερασματικά: Ενώ τα περισσότερα μέταλλα έχουν θετικούς αριθμούς οξείδωσης, τα μη μέταλλα είναι αυτοί που παρουσιάζουν θετικούς και αρνητικούς αριθμούς οξείδωσης λόγω της ικανότητάς τους να κερδίζουν ή να χάνουν ηλεκτρόνια για να επιτύχουν μια σταθερή ηλεκτρονική διαμόρφωση.
