bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Πώς σχηματίζετε μείγματα και διαχωρίζετε τα συστατικά τους;

σχηματίζοντας μίγματα

Τα μείγματα σχηματίζονται συνδυάζοντας δύο ή περισσότερες ουσίες χωρίς μια χημική αντίδραση που συμβαίνει. Αυτό σημαίνει ότι οι ουσίες διατηρούν τις μεμονωμένες ιδιότητές τους. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι μιγμάτων:

1. Ομοιογενή μείγματα:

* Τα εξαρτήματα κατανέμονται ομοιόμορφα σε όλο το μείγμα.

* Φαίνεται ομοιόμορφη σε όλη την έκταση.

* Παραδείγματα:αλμυρό νερό, αέρα, ζάχαρη διαλυμένη σε νερό.

2. Ετερογενή μείγματα:

* Τα εξαρτήματα δεν κατανέμονται ομοιόμορφα.

* Διαφορετικά μέρη του μείγματος έχουν διαφορετικές ιδιότητες.

* Παραδείγματα:άμμος και νερό, λάδι και νερό, σαλάτα.

Μέθοδοι σχηματισμού μιγμάτων:

* Απλή ανάμιξη: Ανακατεύοντας, κουνώντας ή συνδυάζοντας τις ουσίες.

* Διάλυση: Μια ουσία διαλύεται σε μια άλλη, σχηματίζοντας μια λύση (π.χ. αλάτι στο νερό).

* Αναστολή: Τα λεπτά σωματίδια μιας ουσίας διασκορπίζονται σε άλλο, αλλά όχι διαλυμένα (π.χ. αλεύρι στο νερό).

* κολλοειδές: Ενδιάμεσο διάλυμα και εναιώρημα, τα σωματίδια διασκορπίζονται αλλά μεγαλύτερα από ό, τι σε ένα διάλυμα (π.χ. γάλα, ομίχλη).

Διαχωριστικά εξαρτήματα μίγματος

1. Μέθοδοι φυσικού διαχωρισμού:

* διήθηση: Διαχωρίζοντας ένα στερεό από ένα υγρό περνώντας το μείγμα μέσω ενός φίλτρου. (π.χ. φιλτράρισμα καφέ από τον καφέ)

* εξάτμιση: Διαχωρίζοντας ένα διαλυμένο στερεό από ένα υγρό με θέρμανση του μίγματος για να εξατμιστεί το υγρό. (π.χ., διαχωρισμός αλατιού από το νερό)

* απόσταξη: Διαχωρισμός υγρών με διαφορετικά σημεία βρασμού με θέρμανση του μίγματος και συλλογή του ατμού του κατώτερου υγρού σημείου βρασμού. (π.χ., διαχωρισμός αιθανόλης από το νερό)

* μαγνητισμός: Διαχωρισμός μαγνητικών ουσιών από μη μαγνητικές χρησιμοποιώντας μαγνήτη. (π.χ., διαχωρισμός αρχείων σιδήρου από άμμο)

* Αποσυνδεθείτε: Προσελκύοντας προσεκτικά ένα υγρό από ένα μείγμα, αφήνοντας το βαρύτερο στερεό πίσω. (π.χ., διαχωρισμός νερού από άμμο)

* φυγοκέντρηση: Περιστρέφοντας το μείγμα με υψηλή ταχύτητα για να διαχωρίσετε τα εξαρτήματα με βάση την πυκνότητα. (π.χ., διαχωρισμός κυττάρων αίματος από το πλάσμα)

* χρωματογραφία: Διαχωρίζοντας τα συστατικά με βάση τις διαφορετικές συγγένειες τους σε μια στατική φάση και μια κινητή φάση. (π.χ., διαχωρισμός χρωστικών σε μελάνι)

2. Μέθοδοι χημικού διαχωρισμού:

* Χημικές αντιδράσεις: Χρησιμοποιώντας χημικές αντιδράσεις για να μετασχηματιστούν ένα συστατικό του μίγματος σε διαφορετική ουσία, επιτρέποντας τον διαχωρισμό. (π.χ., χρησιμοποιώντας οξύ για να διαλύσει ένα μέταλλο από ένα μείγμα)

Επιλέγοντας τη σωστή μέθοδο:

Η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τον διαχωρισμό ενός μείγματος εξαρτάται από τις ιδιότητες των εξαρτημάτων, όπως:

* Διαλυτότητα: Αν τα εξαρτήματα διαλύονται σε υγρό

* Πυκνότητα: Η σχετική μάζα ανά μονάδα όγκου

* σημείο βρασμού: Η θερμοκρασία στην οποία μια ουσία αλλάζει από υγρό σε αέριο

* Μαγνητικές ιδιότητες: Αν η ουσία προσελκύεται από έναν μαγνήτη

* Μέγεθος σωματιδίων: Το μέγεθος των στερεών σωματιδίων

Με την κατανόηση των ιδιοτήτων των εξαρτημάτων, μπορείτε να επιλέξετε την πιο αποτελεσματική μέθοδο για τον διαχωρισμό του μίγματος.

Τι είναι η ατομική θεωρία του Bohr;

Τι είναι η ατομική θεωρία του Bohr;

Η Ατομική Θεωρία του Niel Bohr δηλώνει ότι - ένα άτομο είναι σαν ένα πλανητικό μοντέλο όπου τα ηλεκτρόνια βρίσκονταν σε τροχιές με διακριτική ενέργεια. Το άτομο θα ακτινοβολούσε ένα φωτόνιο όταν ένα διεγερμένο ηλεκτρόνιο θα πηδούσε κάτω από μια υψηλότερη τροχιά σε μια χαμηλότερη τροχιά. Η διαφορά με

Συστολή λανθανίδης (Συστολή λανθανοειδούς)

Συστολή λανθανίδης (Συστολή λανθανοειδούς)

Συστολή λανθανίδης ή λανθανοειδή συστολή είναι η μεγαλύτερη από την αναμενόμενη μείωση της ιοντικής ακτίνας των στοιχείων της σειράς λανθανιδών (ατομικός αριθμός 57-71) και των επόμενων στοιχείων (ξεκινώντας από τον ατομικό αριθμό 72, άφνιο), όπως ο υδράργυρος. Ο Νορβηγός χημικός Victor Goldschmidt

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της δοκιμής ορίου και της δοκιμασίας

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της δοκιμής ορίου και της δοκιμασίας

Η κύρια διαφορά μεταξύ οριακής δοκιμής και προσδιορισμού είναι ότι η οριακή δοκιμή επιτρέπει την ταυτοποίηση και τον έλεγχο μικρών ποσοτήτων ακαθαρσιών που υπάρχουν σε μια ουσία, ενώ μια ανάλυση επιτρέπει κυρίως την αναγνώριση και τον προσδιορισμό του βασικού συστατικού ενός δείγματος . Επιπλέον, οι