Τι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να γίνει διάκριση μεταξύ ξεχωριστών υδατικών διαλυμάτων χλωριούχου καλίου και αλευρωδιού;

Ακολουθούν μερικές μεθόδους που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να διακρίνετε μεταξύ ξεχωριστών υδατικών διαλυμάτων του χλωριούχου καλίου (KCL) και του φθοριούχου καλίου (KF):

1. Χημικές δοκιμές:

* Δοκιμή νιτρικού αργύρου:

* kcl: Όταν το νιτρικό άργυρο (AgNO₃) προστίθεται σε ένα διάλυμα KCl, σχηματίζεται ένα λευκό ίζημα χλωριούχου αργύρου (AGCL).

* kf: Δεν σχηματίζεται ίζημα με νιτρικό άργυρο.

* Δοκιμή χλωριούχου ασβεστίου:

* kf: Όταν προστίθεται χλωριούχο ασβέστιο (CaCl₂) σε ένα διάλυμα KF, σχηματίζεται ένα λευκό ίζημα φθοριούχου ασβεστίου (CaF₂).

* kcl: Δεν σχηματίζεται ίζημα με χλωριούχο ασβέστιο.

2. Δοκιμή φλόγας:

* kcl: Όταν ένα δείγμα της λύσης κρατιέται σε φλόγα, θα εκπέμπει ένα Violet-Purple χρώμα.

* kf: Αυτή η δοκιμή δεν είναι αξιόπιστη για τη διάκριση του KF από την KCL. Και τα δύο άλατα καλίου θα παράγουν ένα παρόμοιο χρώμα βιολετί-μοβ φλόγας.

3. Δοκιμές διαλυτότητας:

* kcl: Πολύ διαλυτό στο νερό.

* kf: Επίσης πολύ διαλυτό στο νερό. Αυτή η δοκιμή δεν θα είναι χρήσιμη στη διάκριση μεταξύ τους.

4. Δοκιμή pH:

* kcl: Τα υδατικά διαλύματα του KCL είναι ουδέτερα, που σημαίνει ότι το ρΗ είναι κοντά στο 7.

* kf: Τα υδατικά διαλύματα του KF είναι ελαφρώς βασικά λόγω της υδρόλυσης του ιόντος φθοριούχου. Το pH θα είναι ελαφρώς υψηλότερο από 7.

Σημαντική σημείωση: Πάντα να φοράτε κατάλληλα εργαλεία ασφαλείας (γάντια, γυαλιά) κατά την εκτέλεση χημικών πειραμάτων.