Τι συμβαίνει εάν το θειικό σίδηρο αναμίχθηκε με νερό;

Όταν το θειικό σίδηρο (Feso₄) αναμιγνύεται με νερό, συμβαίνουν μερικά πράγματα:

1. Διάλυση: Το θειικό σιδήρου είναι διαλυτό στο νερό, που σημαίνει ότι θα διαλύεται σε κάποιο βαθμό. Αυτό σημαίνει ότι το στερεό θειικό σίδηρο θα διασπάσει τα συστατικά του ιόντα:

* fe2⁺ (IRIR (II) ιόντα)

* So₄2⁻ (θειικά ιόντα)

Αυτά τα ιόντα διασκορπίζονται τώρα σε όλο το νερό, σχηματίζοντας μια λύση.

2. Αλλαγή χρώματος: Το διάλυμα θα μετατρέψει ένα ανοιχτό πράσινο-μπλε χρώμα, χαρακτηριστικό των ιόντων σιδήρου (II) σε υδατικό διάλυμα.

3. Υδρόλυση: Τα ιόντα σιδήρου (II) θα υποβληθούν σε μια διαδικασία που ονομάζεται υδρόλυση. Αυτό σημαίνει ότι θα αντιδράσουν με μόρια νερού για να σχηματίσουν ενυδατωμένα ιόντα σιδήρου (II) και ιόντα υδρογόνου (Η). Αυτή η αντίδραση αυξάνει ελαφρώς την οξύτητα του διαλύματος:

(Aq) + h₂o (l) ⇌ [fe (h₂o) ₆] ²⁺ (aq) + h⁺ (aq)

4. Οξείδωση: Τα ιόντα σιδήρου (II) είναι ευαίσθητα στην οξείδωση παρουσία οξυγόνου. Με την πάροδο του χρόνου, θα οξειδωθούν σε ιόντα σιδήρου (III) (Fe³⁺), τα οποία είναι κίτρινα-καφέ σε διάλυμα. Αυτή η διαδικασία επιταχύνεται από τη θερμότητα και το φως.

5. Βροχόπτωση: Εάν η συγκέντρωση θειικού σιδήρου είναι αρκετά υψηλή ή εάν ρυθμιστεί το ρΗ του διαλύματος, μερικά υδροξείδια σιδήρου (II) ή σιδήρου (III) (Fe (OH) ₂ ή Fe (OH) ₃) μπορεί να κατακρημνούν από το διάλυμα ως στερεό. Αυτά τα ιζήματα είναι συνήθως πράσινα ή καφέ.

Συνολικά:

* Το θειικό σίδερο διαλύεται σε νερό, σχηματίζοντας ένα ανοιχτό πράσινο-μπλε διάλυμα.

* Το διάλυμα γίνεται ελαφρώς όξινο λόγω υδρόλυσης.

* Τα ιόντα σιδήρου (II) είναι ευαίσθητα στην οξείδωση, η οποία μπορεί να αλλάξει το χρώμα του διαλύματος με την πάροδο του χρόνου.

* Η καθίζηση μπορεί να εμφανιστεί ανάλογα με τη συγκέντρωση θειικού σιδήρου και το ρΗ.

Σημείωση: Η ακριβής συμπεριφορά του διαλύματος θα εξαρτηθεί από παράγοντες όπως η συγκέντρωση θειικού σιδήρου, το ρΗ του νερού και η παρουσία άλλων ιόντων ή ουσιών στο νερό.