Τι συμβαίνει όταν ένα κρύσταλλο αλατιού πέφτει σε μια ακόρεστη λύση το ίδιο αλάτι;
1. Διάλυση: Ο κρύσταλλος αλατιού αρχίζει να διαλύεται στο διάλυμα. Τα μόρια του νερού στο διάλυμα περιβάλλουν τα Na+ και Cl-ions στην επιφάνεια του κρυστάλλου, τραβώντας τα μακριά και σπάζοντας τους ιοντικούς δεσμούς που συγκρατούν τον κρύσταλλο μαζί.
2. Ισορροπία: Καθώς διαλύονται περισσότερα ιόντα, αυξάνεται η συγκέντρωση αλατιού στο διάλυμα. Τελικά, ο ρυθμός διάλυσης θα ισούται με τον ρυθμό κρυστάλλωσης (όταν τα ιόντα στο διάλυμα επιστρέφουν στον κρύσταλλο). Σε αυτό το σημείο, η λύση φτάνει σε μια δυναμική ισορροπία.
3. Κορεσμός: Εάν το διάλυμα είναι ακόρεστο, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να διαλύσει ακόμα περισσότερο αλάτι, ο κρύσταλλος θα συνεχίσει να διαλύεται έως ότου το διάλυμα είναι κορεσμένο. Στον κορεσμό, ο ρυθμός διάλυσης και κρυστάλλωσης είναι ίσος και η συγκέντρωση του αλατιού στο διάλυμα παραμένει σταθερή.
Σημαντική σημείωση: Ο ρυθμός διάλυσης μπορεί να επηρεαστεί από παράγοντες όπως η θερμοκρασία, η ανάδευση και το μέγεθος του κρυστάλλου. Για παράδειγμα, μια υψηλότερη θερμοκρασία θα οδηγήσει γενικά σε ταχύτερη διάλυση.
Συνοπτικά: Ο κρύσταλλος αλατιού θα διαλυθεί στο ακόρεστο διάλυμα έως ότου το διάλυμα φτάσει τον κορεσμό. Το διάλυμα θα γίνει πιο συγκεντρωμένο καθώς ο κρύσταλλος διαλύεται.
