Ποια στοιχεία πιθανότατα θα σχηματίσουν έναν ομοιοπολικό δεσμό;

Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι πιθανότερο να σχηματίσουν μεταξύ μη μέταλλα . Εδώ είναι γιατί:

* Ηλεκτροργατιστικότητα: Τα μη μέταλλα έχουν γενικά υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα, που σημαίνει ότι έχουν ισχυρή έλξη για τα ηλεκτρόνια.

* Κοινή χρήση ηλεκτρόνων: Όταν δύο μη μέταλλα δεσμεύουν, ούτε το άτομο δεν έχει αρκετή ηλεκτροαρνητικότητα για να τραβήξει εντελώς ένα ηλεκτρόνιο μακριά από το άλλο. Αντ 'αυτού, μοιράζονται ηλεκτρόνια για να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων.

Παραδείγματα στοιχείων που συνήθως σχηματίζουν ομοιοπολικούς δεσμούς:

* υδρογόνο (h)

* οξυγόνο (o)

* άνθρακα (c)

* αζώτου (n)

* Φθορίνη (F)

* χλώριο (cl)

* Βρωμίνη (BR)

* ιώδιο (i)

* θείο

* φωσφόρος (p)

Εξαιρέσεις:

Ενώ τα μη μέταλλα σχηματίζουν κυρίως ομοιοπολικούς δεσμούς, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις:

* Metalloids: Στοιχεία όπως το πυρίτιο και το γερμανικό μπορούν να σχηματίσουν ομοιοπολικούς δεσμούς με άλλα μη μέταλλα.

* Πολυατομικά ιόντα: Ορισμένα πολυατομικά ιόντα, όπως το θειικό ιόν (SO₄2⁻) ή το φωσφορικό ιόν (PO₄³⁻), περιέχουν ομοιοπολικούς δεσμούς εντός του ιόντος.

Βασικό σημείο: Όταν προσπαθείτε να διαπιστώσετε εάν ένας δεσμός θα είναι ομοιοπολικός, κοιτάξτε τα στοιχεία που εμπλέκονται. Εάν είναι κυρίως μη μέταλλα, είναι μια καλή ένδειξη ότι ο δεσμός θα είναι ομοιοπολικός.