Τι κάνει το άζωτο οξυγόνου και το χλώριο;
Εδώ είναι γιατί:
* οξυγόνο και άζωτο είναι και τα δύο αέρια σε θερμοκρασία δωματίου και είναι πολύ αντιδραστικά μεταξύ τους υπό κανονικές συνθήκες. Συνυπάρχουν στην ατμόσφαιρα, αλλά δεν δεσμεύονται χημικά για να σχηματίσουν μια νέα ουσία.
* χλωρίνη είναι ένα εξαιρετικά αντιδραστικό αέριο, αλλά συνήθως αντιδρά με μέταλλα για να σχηματίσουν άλατα ή με άλλα μη μέταλλα όπως το υδρογόνο για να σχηματίσουν οξέα.
Ωστόσο, υπό συγκεκριμένες, ελεγχόμενες συνθήκες, μπορούν να επιτευχθούν ορισμένες αντιδράσεις:
* Οξείδια αζώτου (NOX): Οι υψηλές θερμοκρασίες, όπως αυτές που βρίσκονται στους κινητήρες καύσης, μπορούν να προκαλέσουν αντίδραση αζώτου και οξυγόνου, σχηματίζοντας διάφορα οξείδια αζώτου (NO, NO2). Αυτοί είναι ατμοσφαιρικοί ρύποι.
* Οξείδια χλωρίου (clox): Το χλώριο μπορεί να αντιδράσει με όζον (Ο3) στη στρατόσφαιρα, σχηματίζοντας οξείδια χλωρίνης. Αυτά παίζουν ρόλο στην εξάντληση του όζοντος.
* τριχλωρίδιο αζώτου (NCL3): Αυτή η ασταθής και εκρηκτική ένωση μπορεί να σχηματιστεί υπό συγκεκριμένες εργαστηριακές συνθήκες αντιδρώντας το χλώριο με αμμωνία.
Ως εκ τούτου, ενώ το οξυγόνο, το άζωτο και το χλώριο δεν σχηματίζουν εύκολα μια σταθερή ένωση, μπορούν να αντιδράσουν σε συγκεκριμένες συνθήκες για την παραγωγή διαφόρων ενώσεων, μερικές από τις οποίες είναι επιβλαβείς ή ασταθείς.
