bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Ποια είναι η διαλυτότητα του διοξειδίου του πυριτίου;

Το διοξείδιο του πυριτίου (SiO2), επίσης γνωστό ως σίλικα, είναι πολύ κακώς διαλυτό στο νερό.

Εδώ είναι μια κατανομή:

* σε καθαρό νερό: Η διαλυτότητα του SiO2 σε καθαρό νερό είναι εξαιρετικά χαμηλή, της τάξης μερικών τμημάτων ανά εκατομμύριο (ppm) σε θερμοκρασία δωματίου. Αυτό σημαίνει ότι μόνο μια μικρή ποσότητα SiO2 θα διαλυθεί στο νερό.

* Παράγοντες που επηρεάζουν τη διαλυτότητα: Η διαλυτότητα του SiO2 μπορεί να επηρεαστεί από διάφορους παράγοντες:

* Θερμοκρασία: Η διαλυτότητα αυξάνεται ελαφρώς με θερμοκρασία.

* ph: Το SiO2 είναι πιο διαλυτό σε αλκαλικά (βασικά) διαλύματα από ό, τι σε όξινα διαλύματα.

* Παρουσία άλλων ιόντων: Η παρουσία ορισμένων ιόντων, όπως το φθόριο, μπορεί να αυξήσει σημαντικά τη διαλυτότητα του SiO2.

Γιατί το SiO2 είναι τόσο κακώς διαλυτό;

* Ισχυροί ομοιοπολικοί δεσμοί: Το SiO2 έχει μια πολύ ισχυρή δομή δικτύου που συγκρατείται από ομοιοπολικούς δεσμούς. Αυτοί οι δεσμοί είναι πολύ δύσκολο να σπάσουν, καθιστώντας δύσκολο για τα μόρια του νερού να απομακρύνουν τα μόρια SiO2 και να τα διαλύουν.

* πολικότητα: Το νερό είναι ένα πολικό μόριο, ενώ το SiO2 είναι ουσιαστικά μη πολικό. Αυτή η διαφορά στην πολικότητα καθιστά πιο δύσκολο τα μόρια του νερού να αλληλεπιδρούν με τα μόρια SiO2 και να τα διαλύουν.

Σημαντική σημείωση: Αν και το SiO2 είναι κακώς διαλυτή στο νερό, εξακολουθεί να είναι απαραίτητη για πολλές βιολογικές και γεωλογικές διεργασίες. Για παράδειγμα, είναι το κύριο συστατικό της άμμου και του γυαλιού και παίζει καθοριστικό ρόλο στο σχηματισμό πετρωμάτων και ορυκτών.

Διαφορά μεταξύ χιτίνης και κυτταρίνης

Διαφορά μεταξύ χιτίνης και κυτταρίνης

Η κύρια διαφορά μεταξύ χιτίνης και κυτταρίνης είναι ότι η χιτίνη είναι ένα πολυμερές του N- ακετυλο-D-γλυκοζαμίνη ενώ η κυτταρίνη είναι ένα πολυμερές της D-γλυκόζης. Επιπλέον, η χιτίνη εμφανίζεται στο κυτταρικό τοίχωμα των μυκήτων και επίσης, αποτελεί τον εξωσκελετό των αρθροπόδων ενώ η κυτταρίνη

Θεωρία οξέος και βάσεων Lewis

Θεωρία οξέος και βάσεων Lewis

Η θεωρία οξέος και βάσης Lewis βλέπει το ηλεκτρόνιο ως το ενεργό είδος σε μια αντίδραση οξέος-βάσης. Ένα οξύ Lewis είναι ένας δέκτης ζεύγους ηλεκτρονίων, ενώ μια βάση Lewis είναι δότης ζεύγους ηλεκτρονίων. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα οξέα και τις βάσεις Arrhenius και Bronsted-Lowry, τα οποία βλέπ

Τρόπος Υπολογισμού Θεωρητικής Απόδοσης – Ορισμός και Παράδειγμα

Τρόπος Υπολογισμού Θεωρητικής Απόδοσης – Ορισμός και Παράδειγμα

Ηθεωρητική απόδοση μιας χημικής αντίδρασης είναι η ποσότητα του προϊόντος που παίρνετε εάν τα αντιδρώντα αντιδρούν πλήρως. Ακολουθούν τα βήματα για τον υπολογισμό της θεωρητικής απόδοσης, μαζί με ένα επεξεργασμένο παράδειγμα προβλήματος. Βήματα για τον υπολογισμό της θεωρητικής απόδοσης Γράψτε την