Τι χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για τη μέτρηση ενός υγρού μετατρέπεται σε στερεό;
1. Θερμόμετρο: Αυτό είναι το πιο βασικό εργαλείο που χρησιμοποιείται. Ένα θερμόμετρο τοποθετείται στο υγρό και η θερμοκρασία παρακολουθείται καθώς κρυώνει. Όταν η θερμοκρασία σταματήσει να αλλάζει, υποδεικνύει ότι το υγρό έχει φτάσει στο σημείο κατάψυξης και έχει στερεοποιηθεί.
2. Διαφορική θερμιδομετρία σάρωσης (DSC): Αυτή η τεχνική μετρά τη ροή θερμότητας μέσα ή έξω από ένα δείγμα καθώς θερμαίνεται ή ψύχεται. Το σημείο κατάψυξης ανιχνεύεται ως απότομη κορυφή στην καμπύλη ροής θερμότητας, καθώς το υγρό απελευθερώνει θερμότητα ενώ μεταβαίνει σε ένα στερεό.
3. Κατάθλιψη σημείων κατάψυξης: Αυτή η μέθοδος μετρά τη μείωση του σημείου κατάψυξης ενός διαλύματος σε σύγκριση με τον καθαρό διαλύτη. Η κατάθλιψη του σημείου κατάψυξης είναι ανάλογη με τη συγκέντρωση διαλυμένων σωματιδίων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό της γραμμομοριακής μάζας της διαλελυμένης ουσίας.
4. Κρυοσκόπηση: Αυτή είναι μια συγκεκριμένη τεχνική που μετρά το σημείο κατάψυξης μιας λύσης για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης μιας διαλελυμένης ουσίας. Χρησιμοποιείται συχνά για την ανάλυση της καθαρότητας μιας ουσίας.
5. Μικροσκοπία: Τα μικροσκόπια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να παρατηρήσουν οπτικά τη μετάβαση από υγρό σε στερεό. Αυτή η μέθοδος είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τη μελέτη της ανάπτυξης και της μορφολογίας των κρυστάλλων.
6. Περίθλαση ακτίνων Χ: Αυτή η τεχνική χρησιμοποιεί ακτίνες Χ για να καθορίσει τη διάταξη των ατόμων σε ένα στερεό. Η περίθλαση ακτίνων Χ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάλυση της κρυσταλλικής δομής ενός στερεού και τον προσδιορισμό των συγκεκριμένων μεταβολών φάσης κατά τη διάρκεια της κατάψυξης.
Η συγκεκριμένη τεχνική που επιλέγεται εξαρτάται από τον τύπο του υγρού που μελετάται και το επιθυμητό επίπεδο ακρίβειας.
