Πώς μπορούν οι πολικές ομοιοπολικές ενώσεις να διεξάγουν ηλεκτρική ενέργεια στις υδατικές μορφές τους παρά το γεγονός ότι είναι ομοιοπολικά συνδεδεμένες;
διάλυση και ιονισμός:
1. Πόλη: Οι πολικές ομοιοπολικές ενώσεις έχουν ξεχωριστό διαχωρισμό του φορτίου μέσα στα μόρια τους. Το ένα άκρο του μορίου είναι ελαφρώς θετικό (δ+) και το άλλο άκρο είναι ελαφρώς αρνητικό (δ-).
2. νερό ως διαλύτης: Το νερό είναι επίσης ένα πολικό μόριο. Όταν μια πολική ομοιοπολική ένωση διαλύεται στο νερό, το θετικό άκρο του μορίου του νερού προσελκύεται από το αρνητικό άκρο του μοριακού μόριο και αντίστροφα. Αυτή η έντονη έλξη μεταξύ των μορίων του νερού και των μορίων διαλυτής ουσίας ξεπερνά τις δυνάμεις που συγκρατούν τα μόρια διαλυμένης ουσίας μαζί.
3. ιονισμός: Η ισχυρή αλληλεπίδραση με τα μόρια του νερού μπορεί να προκαλέσει τη διάσπαση της πολικής ομοιοπολικής ένωσης (ιονισμού) στα συστατικά της. Για παράδειγμα, εξετάστε το τραπεζομάντιλο αλάτι (NaCl), το οποίο είναι μια πολική ομοιοπολική ένωση. Όταν διαλύεται στο νερό, η ισχυρή έλξη μεταξύ των μορίων του νερού και των ιόντων Na+ και CL αναγκάζει τους ιοντικούς δεσμούς να σπάσουν, με αποτέλεσμα τα ελεύθερα Na+ και cl-ιόντα σε διάλυμα.
αγωγιμότητα:
* Δωρεάν ιόντα: Η παρουσία ελεύθερων ιόντων σε διάλυμα επιτρέπει στη λύση να διεξάγει ηλεκτρική ενέργεια. Αυτά τα ιόντα μπορούν να κινούνται ελεύθερα σε όλη τη λύση, μεταφέροντας ηλεκτρικό φορτίο.
* Ροή φόρτισης: Όταν εφαρμόζεται ένα ηλεκτρικό δυναμικό σε ολόκληρο το διάλυμα, τα θετικά ιόντα κινούνται προς το αρνητικό ηλεκτρόδιο (κάθοδος) και τα αρνητικά ιόντα κινούνται προς το θετικό ηλεκτρόδιο (άνοδο). Αυτή η κίνηση φορτίου αποτελεί ηλεκτρικό ρεύμα.
Παραδείγματα:
* Πίνακας αλάτι (NaCl): Όταν διαλύεται σε νερό, το NaCl ιονίζεται σε Na+ και Cl-ions, καθιστώντας τη λύση αγώγιμη.
* ζάχαρη (C12H22O11): Η ζάχαρη είναι μια πολική ομοιοπολική ένωση, αλλά δεν ιονίζεται στο νερό. Ως εκ τούτου, ένα διάλυμα ζάχαρης δεν διεξάγει ηλεκτρική ενέργεια.
Συνοπτικά, οι πολικές ομοιοπολικές ενώσεις μπορούν να διεξάγουν ηλεκτρική ενέργεια στις υδατικές μορφές τους, επειδή η ισχυρή έλξη μεταξύ των μορίων νερού και των μορίων διαλυμένης ουσίας μπορεί να προκαλέσει τη διάσπαση της διαλελυμένης διάλυσης (ιονίζοντας) σε φορτισμένα ιόντα, τα οποία στη συνέχεια μπορούν να μετακινηθούν ελεύθερα σε διάλυμα και να μεταφέρουν ηλεκτρικό ρεύμα.
