Μεταξύ των ατόμων είναι ένας ομοιοπολικός δεσμός πιθανότατα να συμβεί ασβέστιο και λιθίου νάτριο αζώτου αζώτου ήλιο αργόν;

Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι πιθανότερο να συμβούν μεταξύ ατόμων που έχουν παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας . Εδώ είναι γιατί:

* ομοιοπολικά ομόλογα περιλαμβάνουν την ανταλλαγή ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων. Αυτή η κοινή χρήση είναι πιο ευνοϊκή όταν τα άτομα έχουν παρόμοια αξιοθέατα για τα ηλεκτρόνια.

* Ηλεκτροργατιστικότητα είναι ένα μέτρο της ικανότητας ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια σε έναν δεσμό.

Ας αναλύσουμε τα δεδομένα άτομα:

* ασβέστιο (CA), λίθιο (Li), νάτριο (NA): Αυτά είναι όλα μέταλλα με χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν ιοντικούς δεσμούς και όχι ομοιοπολικούς δεσμούς.

* Φθορίνη (F), άζωτο (N), οξυγόνο (O): Αυτά είναι μη μέταλλα με υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν ιοντικούς δεσμούς με μέταλλα. Ωστόσο, μπορούν επίσης να σχηματίσουν ομοιοπολικούς δεσμούς με άλλα μη μέταλλα.

* ήλιο (He), Argon (AR): Αυτά είναι ευγενή αέρια με πολύ χαμηλή αντιδραστικότητα. Έχουν ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος ηλεκτρονίων και σπάνια σχηματίζουν οποιονδήποτε δεσμό, πόσο μάλλον ομοιοπολικά.

Επομένως, τα πιο πιθανό ζευγάρια για ομοιοπολικούς δεσμούς από τη λίστα είναι:

* Φθορίνη (F) με φθόριο (F)

* αζώτου (n) με άζωτο (n)

* οξυγόνο (o) με οξυγόνο (o)

* φθορίνη (F) με άζωτο (n)

* φθορίνη (F) με οξυγόνο (o)

* αζώτου (n) με οξυγόνο (o)

Αυτά τα ζευγάρια έχουν παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας, καθιστώντας την ανταλλαγή ηλεκτρονίων πιο ευνοϊκή, οδηγώντας στο σχηματισμό ομοιοπολικών δεσμών.