Εάν το νιτροβενζόλιο έχει μεγαλύτερη διπολική στιγμή τότε ανιλίνη και φαινόλη, αλλά είναι πολύ λιγότερο διαλυτή στο νερό;

Έχετε απολύτως δίκιο! Αυτό είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο διαφορετικοί παράγοντες συμβάλλουν στη διαλυτότητα. Εδώ είναι μια κατανομή:

1. Διπολική στιγμή:

* νιτροβενζόλιο έχει μια μεγαλύτερη διπολική στιγμή από την ανιλίνη και τη φαινόλη λόγω της ισχυρής φύσης που εμπλέκεται από ηλεκτρόνια της ομάδας Nitro (-NO2). Αυτό δημιουργεί μια σημαντική διαφορά στην κατανομή φορτίου μέσα στο μόριο.

* ανιλίνη και φαινόλη Επίσης, έχουν διπολικές στιγμές, αλλά είναι μικρότερες λόγω της φύσης των ομάδων αμινο (-NH2) και υδροξυλίου (-OH), αντίστοιχα.

2. Διαλυτότητα στο νερό:

* Το νερό είναι ένας πολύ πολικός διαλύτης. Η διαλυτότητα στο νερό οδηγείται από την ικανότητα μιας διαλελυμένης ουσίας να σχηματίζει ισχυρούς δεσμούς υδρογόνου με μόρια νερού.

* νιτροβενζόλιο Έχει μια μεγάλη στιγμή διπολικού, αλλά δεν διαθέτει θέσεις συγκόλλησης υδρογόνου . Η ομάδα Nitro δεν είναι ικανή να σχηματίζει δεσμούς υδρογόνου με νερό. Αυτή η έλλειψη δεσμού υδρογόνου μειώνει σημαντικά τη διαλυτότητα του.

* ανιλίνη και φαινόλη Και οι δύο έχουν θέσεις σύνδεσης υδρογόνου (Οι ομάδες NH2 και ΟΗ, αντίστοιχα). Μπορούν να σχηματίσουν δεσμούς υδρογόνου με μόρια νερού, καθιστώντας τα πιο διαλυτά από το νιτροβενζόλιο.

Συνοπτικά:

Ενώ το νιτροβενζόλιο έχει μια μεγαλύτερη διπολική στιγμή, είναι λιγότερο διαλυτή στο νερό από την ανιλίνη και τη φαινόλη επειδή δεν έχει την ικανότητα να σχηματίζει δεσμούς υδρογόνου με νερό. Η δέσμευση υδρογόνου είναι μια πολύ ισχυρότερη διαμοριακή δύναμη από τις αλληλεπιδράσεις διπολικής-δίπολης και διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον προσδιορισμό της διαλυτότητας στο νερό.