Τι ανιχνεύει οξέα και αλκάλια;
1. Χαρτί Litmus:
* Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη μέθοδος. Το χαρτί Litmus είναι ένας τύπος χαρτιού που επεξεργάζεται με βαφή που αλλάζει χρώμα ανάλογα με το pH του διαλύματος.
* Το κόκκινο χαρτί Litmus γίνεται μπλε παρουσία αλκαλίου
* Το μπλε χαρτί Litmus γίνεται κόκκινο παρουσία ενός οξέος.
2. Καθολική ένδειξη:
* Αυτή είναι μια λύση που περιέχει ένα μείγμα δεικτών. Αλλάζει το χρώμα σε ένα ευρύ φάσμα τιμών ρΗ, παρέχοντας μια ακριβέστερη ένδειξη της οξύτητας ή της αλκαλικότητας μιας ουσίας.
* Τα διαφορετικά χρώματα αντιστοιχούν σε διαφορετικές τιμές pH. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα χρωματικό διάγραμμα για να προσδιορίσετε το κατά προσέγγιση pH ενός διαλύματος.
3. Μετρητής pH:
* Πρόκειται για μια ηλεκτρονική συσκευή που μετρά το ρΗ ενός διαλύματος απευθείας.
* Χρησιμοποιεί ένα ειδικό ηλεκτρόδιο που αντιδρά με τα ιόντα υδρογόνου στο διάλυμα.
* Οι μετρητές pH παρέχουν την πιο ακριβή και ακριβή μέτρηση του ph.
4. Χημικοί δείκτες:
* Άλλοι δείκτες, όπως η φαινολοφθαλεΐνη και το πορτοκαλί μεθυλίου, αλλάζουν επίσης το χρώμα παρουσία οξέων ή αλκάλων.
* Κάθε δείκτης έχει ένα συγκεκριμένο εύρος pH όπου αλλάζει χρώμα.
5. Γεύση (δεν συνιστάται!)
* Τα οξέα έχουν ξινή γεύση και τα αλκάλια έχουν μια πικρή γεύση. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να δοκιμάσετε άγνωστα χημικά, οπότε αυτή η μέθοδος δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιηθεί.
Συνοπτικά, οι πιο αξιόπιστες και ασφαλείς μέθοδοι για την ανίχνευση οξέων και αλκάλων είναι το χαρτί Litmus, ο καθολικός δείκτης και ο μετρητής pH.