Γιατί νομίζετε ότι δεν συμβαίνει αντίδραση μεταξύ του οξυδιωμένου υπεροξειδίου του υδρογόνου και των ιόντων αλογονιδίου εκτός από το ιωδιούχο;
1. Δυναμικό οξείδωσης:
* Το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H₂O₂) δρα ως οξειδωτικός παράγοντας Είναι σε θέση να οξειδώσει άλλα είδη με την αποδοχή ηλεκτρονίων.
* ιόντα ιωδιδίου (i⁻) είναι εύκολα οξειδωμένα σε ιώδιο (i₂). Το τυπικό δυναμικό μείωσης για την αντίδραση i₂ + 2e⁻ → 2i⁻ είναι +0.54 V.
* χλωριούχο (CL⁻) και ιόντα βρωμιούχου (Br⁻) είναι πιο δύσκολο να οξειδωθούν. Τα τυποποιημένα δυναμικά μείωσης είναι +1,36 V (CL₂ + 2E⁻ → 2cl⁻) και +1.07 V (Br₂ + 2e⁻ → 2br⁻) αντίστοιχα. Αυτό σημαίνει ότι έχουν μεγαλύτερη τάση να παραμείνουν στις μειωμένες μορφές τους.
2. Κινητικοί παράγοντες:
* Η αντίδραση μεταξύ υπεροξειδίου του υδρογόνου και ιόντων αλογονιδίου είναι κινητικά ελεγχόμενη .
* ιόντα ιωδιδίου αντιδρούν ταχύτερα με υπεροξείδιο του υδρογόνου λόγω ενός ευνοϊκού μηχανισμού αντίδρασης. Αυτός ο μηχανισμός περιλαμβάνει το σχηματισμό ενός αντιδραστικού ενδιάμεσου (HOI) που αποσυντίθεται γρήγορα στο ιώδιο.
* Τα ιόντα χλωριούχου και βρωμιούχου έχουν υψηλότερες ενέργειες ενεργοποίησης Για τις αντιδράσεις τους με υπεροξείδιο του υδρογόνου, καθιστώντας τους πολύ πιο αργά.
Συνοπτικά:
Ο συνδυασμός ενός χαμηλότερου δυναμικού οξείδωσης για ιόντα ιωδιδίου και ένας ευνοϊκός μηχανισμός αντίδρασης καθιστά το ιωδιούχο το μόνο ιόν αλογονιδίου που αντιδρά εύκολα με οξικό υπεροξείδιο του υδρογόνου. Τα ιόντα χλωριούχου και βρωμιούχου, λόγω των υψηλότερων δυναμικών οξείδωσης τους και της λιγότερο ευνοϊκής κινητικής, δεν αντιδρούν σημαντικά υπό φυσιολογικές συνθήκες.
