Ένας δεσμός είναι μια ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ ατόμων αντίθετων φορτίων;

Αυτή η δήλωση είναι εν μέρει αληθινή, αλλά δεν είναι όλη η ιστορία. Εδώ είναι μια κατανομή:

Τι είναι σωστό:

* Ηλεκτροστατική έλξη: Τα ομόλογα βασίζονται πράγματι στην ηλεκτροστατική έλξη. Τα ηλεκτρόνια, τα οποία είναι αρνητικά φορτισμένα, προσελκύονται από τους θετικά φορτισμένους πυρήνες ατόμων.

* αντίθετες χρεώσεις: Αυτό ισχύει για ιονικούς δεσμούς . Σε ένα ιοντικό δεσμό, το ένα άτομο χάνει εντελώς ένα ηλεκτρόνιο (που γίνεται θετικά φορτισμένο), ενώ το άλλο άτομο κερδίζει ότι το ηλεκτρόνιο (που γίνεται αρνητικά φορτισμένο). Αυτά τα αντίθετα φορτισμένα ιόντα στη συνέχεια προσελκύονται μεταξύ τους.

Τι λείπει:

* ομοιοπολικοί δεσμοί: Δεν είναι όλα τα ομόλογα ιοντικά. Οι ομοιοπολικοί δεσμοί περιλαμβάνουν την * κοινή χρήση των ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων. Ενώ υπάρχει ακόμα ηλεκτροστατική έλξη, δεν βασίζεται αποκλειστικά στην έλξη μεταξύ των αντίθετων φορτίων. Αντ 'αυτού, τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια προσελκύονται από τους πυρήνες και των δύο ατόμων, δημιουργώντας έναν δεσμό.

για να το συνοψίσουμε:

* Ιονικά ομόλογα: Η ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ των αντιθέτων φορτισμένων ιόντων.

* ομοιοπολικοί δεσμοί: Κοινά ηλεκτρόνια που δημιουργούν ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ των ατόμων.

Έτσι, ενώ η δήλωση είναι εν μέρει σωστή για ιοντικούς δεσμούς, δεν περιλαμβάνει πλήρως την έννοια της χημικής σύνδεσης.