Γιατί τιτλοδότηση ενός μείγματος δείγματος υδροχλωρικού οξέος και αιθοϊκού μεθυλοίου με υδροξείδιο του νατρίου;
* Το HCl είναι ένα ισχυρό οξύ, ενώ το μεθυλο αιθανοϊκό είναι ένας εστέρα. Οι εστέρες είναι πολύ ασθενώς όξινες και δεν αντιδρούν εύκολα με το ΝαΟΗ σε τιτλοδότηση.
* Το NaOH είναι μια ισχυρή βάση. Όταν το NaOH προστίθεται στο μείγμα, αντιδρά εντελώς με το παρόν HCl, σχηματίζοντας αλάτι και νερό:
* HCL (aq) + naOH (aq) → NaCl (aq) + h
* Τελικό σημείο τιτλοδότησης: Το τελικό σημείο της τιτλοδότησης επιτυγχάνεται όταν όλα τα HCl αντέδρασαν με το NaOH. Αυτό συνήθως υποδεικνύεται από μια αλλαγή χρώματος από έναν δείκτη που προστίθεται στη λύση.
* Υπολογισμός συγκέντρωσης HCl: Γνωρίζοντας τον όγκο του ΝΑΟΗ που χρησιμοποιείται για να φτάσει στο τελικό σημείο και τη συγκέντρωση του διαλύματος NaOH, μπορείτε να υπολογίσετε τα γραμμομόρια του NaOH που χρησιμοποιούνται. Αυτό είναι ίσο με τα moles του HCl που υπάρχουν στο αρχικό δείγμα. Δεδομένου ότι γνωρίζετε τον όγκο του αρχικού δείγματος HCL, μπορείτε να υπολογίσετε τη συγκέντρωσή του.
Συνοπτικά, η τιτλοδότηση με NaOH σάς επιτρέπει να εξουδετερώσετε επιλεκτικά το ισχυρό οξύ (HCl) στο μείγμα, αφήνοντας ανεπηρέαστη τον εστέρα (μεθυλαινοϊκό). Αυτό σας επιτρέπει να προσδιορίσετε με ακρίβεια τη συγκέντρωση του υδροχλωρικού οξέος στο μίγμα.
