Γιατί το υδροξείδιο του ψευδαργύρου διαλύεται σε περίσσεια αραιωμένο υδροξείδιο του νατρίου;

Το υδροξείδιο του ψευδαργύρου (Zn (ΟΗ) ₂) διαλύεται σε περίσσεια αραιωμένο υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) λόγω του σχηματισμού ενός συμπλέγματος που ονομάζεται ιόν τετραϋδροξοζεμβάνων (II) ([Zn (OH) ₄] ²⁻). Εδώ είναι μια κατανομή:

1. Αρχική αντίδραση:

* Το υδροξείδιο του ψευδαργύρου είναι μια φρικτή διαλυτή ένωση, που σημαίνει ότι διαλύεται μόνο σε μικρό βαθμό στο νερό.

* Όταν προστίθεται NaOH, τα ιόντα υδροξειδίου (OH⁻) από NaOH αντιδρούν με το υδροξείδιο του ψευδαργύρου για να σχηματίσουν ένα ίζημα:

`` `

Zn (OH) ₂ (s) + 2oh⁻ (aq) ⇌ [zn (oh) ₄] ²⁻ (aq)

`` `

2. Σύνθετος σχηματισμός ιόντων:

* Τα ιόντα ψευδαργύρου (Zn²⁺) στο ίζημα μπορούν να αντιδράσουν περαιτέρω με υπερβολικά ιόντα υδροξειδίου για να σχηματίσουν το ιόν τετραϋδροξοζεϊνικό (II) ([Zn (OH) ₄] ²⁻).

* Αυτό το σύνθετο ιόν είναι διαλυτό στο νερό, οδηγώντας στη διάλυση του ιζήματος υδροξειδίου του ψευδαργύρου.

3. Μετατόπιση ισορροπίας:

* Η αντίδραση είναι μια αντίδραση ισορροπίας, που σημαίνει ότι μπορεί να προχωρήσει και στις δύο κατευθύνσεις.

* Η προσθήκη της περίσσειας NaOH μετατοπίζει την ισορροπία στα δεξιά, ευνοώντας το σχηματισμό του σύνθετου ιόντος και περαιτέρω διάλυση του υδροξειδίου του ψευδαργύρου.

Συνοπτικά:

Η διάλυση του υδροξειδίου του ψευδαργύρου σε περίσσεια αραιωμένου υδροξειδίου του νατρίου οδηγείται από το σχηματισμό ενός διαλυτού συμπλέγματος ιόντος ([Zn (OH) ₄] ²⁻), το οποίο ευνοείται από την παρουσία υπερβολικών ιόντων υδροξειδίου. Αυτή η διαδικασία αφαιρεί αποτελεσματικά τα ιόντα ψευδαργύρου από τη στερεά φάση, προκαλώντας τη διάλυση του υδροξειδίου του ψευδαργύρου.