Πώς επηρεάζει η θερμοκρασία τη διαλυτότητα των περισσότερων στερεών;
Εδώ είναι γιατί:
* Κινητική ενέργεια: Όταν θερμαίνετε ένα διάλυμα, τα μόρια τόσο του διαλύτη (του υγρού) όσο και του διαλυμένου (στερεού) κερδίζουν κινητική ενέργεια. Αυτή η αυξημένη ενέργεια επιτρέπει στα μόρια του διαλύτη να κινούνται ταχύτερα και να σπάσουν τους δεσμούς που συγκρατούν τη διαλυτή ουσία μαζί.
* Αυξημένες αλληλεπιδράσεις: Η αυξημένη κίνηση των μορίων διαλύτη οδηγεί σε συχνότερες συγκρούσεις με τα σωματίδια διαλυτής ουσίας. Αυτό, με τη σειρά του, αυξάνει την πιθανότητα των μορίων διαλύτη που διαλύουν τα σωματίδια διαλελυμένης ουσίας και σχηματίζοντας νέους δεσμούς διαλύτη διαλυμάτων.
* εντροπία: Η αυξημένη τυχαιότητα και η διαταραχή (εντροπία) που σχετίζονται με υψηλότερες θερμοκρασίες ευνοεί επίσης τη διαδικασία διάλυσης.
Εξαιρέσεις:
Ενώ ο γενικός κανόνας ισχύει για τα περισσότερα στερεά, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις:
* Αέρια: Η διαλυτότητα των αερίων σε υγρά μειώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα αέρια είναι ήδη σχετικά διασκορπισμένα και η θέρμανση τους αναγκάζει να ξεφύγουν από τη λύση πιο εύκολα.
* Ορισμένα άλατα: Ορισμένα άλατα, όπως το θειικό λίθιο (Li₂so₄), παρουσιάζουν μείωση της διαλυτότητας καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία. Αυτό οφείλεται σε σύνθετες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ιόντων στο αλάτι και των μορίων διαλύτη.
Συνοπτικά:
Για τα περισσότερα στερεά, η αύξηση της θερμοκρασίας οδηγεί σε αυξημένη κινητική ενέργεια, συχνότερες συγκρούσεις και μεγαλύτερη εντροπία, τα οποία ευνοούν τη διαδικασία διάλυσης και οδηγούν σε υψηλότερη διαλυτότητα. Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα, ιδιαίτερα για τα αέρια και ορισμένα άλατα.