Είναι το οξυγόνο και το φθορίνη ένας πολικός ή μη πολικός ομοιοπολικός δεσμός;
* Διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας: Το οξυγόνο (Ο) έχει υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα από το φθόριο (F). Αυτό σημαίνει ότι το οξυγόνο έχει ισχυρότερη έλξη σε κοινά ηλεκτρόνια στο δεσμό.
* Μη εξής κοινή χρήση: Λόγω της διαφοράς ηλεκτροαρνητικότητας, τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια στο δεσμό O-F περνούν περισσότερο χρόνο πιο κοντά στο άτομο οξυγόνου. Αυτό δημιουργεί ένα μερικό αρνητικό φορτίο (δ-) στο οξυγόνο και ένα μερικό θετικό φορτίο (δ+) στο φθόριο.
* Διπολική στιγμή: Η ανομοιογενής κατανομή της πυκνότητας ηλεκτρονίων έχει ως αποτέλεσμα μια μόνιμη διπολική στιγμή, όπου το ένα άκρο του μορίου είναι ελαφρώς αρνητικό και το άλλο άκρο είναι ελαφρώς θετικό.
Συνοπτικά, η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ οξυγόνου και φθορίου οδηγεί σε μια άνιση κοινή χρήση ηλεκτρονίων, δημιουργώντας έναν πολικό ομοιοπολικό δεσμό με μια διπολική στιγμή.
