Γιατί το πορτοκαλί μεθυλεστέρα που χρησιμοποιείται ως δείκτης στην τιτλοδότηση αντί της φαινολολφταλεΐνης;

Έχετε δίκιο να κάνετε αυτήν την ερώτηση! Το πορτοκαλί μεθυλεστέρα και η φαινολοφθαλεΐνη είναι και οι δύο δείκτες οξέος-βάσης, αλλά έχουν διαφορετικές αλλαγές χρώματος και χρησιμοποιούνται σε διαφορετικές καταστάσεις. Εδώ είναι γιατί προτιμάται συχνά το πορτοκαλί μεθυλεστέρα για ορισμένες τιτλοδότες:

μεθυλο πορτοκαλί έναντι φαινολοφθαλεΐνης:

* Αλλαγή χρώματος:

* πορτοκαλί μεθυλίου: Μεταβολές από κόκκινο (όξινο) σε κίτρινο (βασικό) γύρω από το ρΗ 3,1 έως 4,4.

* φαινολοφθαλεΐνη: Αλλαγές από άχρωμο (όξινο) σε ροζ (βασικό) γύρω από το ρΗ 8,2 έως 10,0.

* Τύπος τιτλοδότησης:

* πορτοκαλί μεθυλίου: Χρησιμοποιείται για τιτλοδότηση που περιλαμβάνουν ισχυρά οξέα και αδύναμες βάσεις . Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το τελικό σημείο της τιτλοδότησης (όταν το χρώμα αλλάζει) είναι κοντά στο σημείο ισοδυναμίας (όπου το οξύ και η βάση έχουν αντιδράσει εντελώς).

* φαινολοφθαλεΐνη: Χρησιμοποιείται για τιτλοδότηση που περιλαμβάνουν ισχυρές βάσεις και αδύναμα οξέα για τον ίδιο λόγο.

Γιατί μεθυλεστέρα για ισχυρές όξινδροι όξινοι τιτλοδοτήσεις βάσης:

* Σημείο ισοδυναμίας έναντι τελικού σημείου: Το σημείο ισοδυναμίας είναι το θεωρητικό σημείο όπου το οξύ και η βάση είναι στοιχειομετρικά ισορροπημένα. Το τελικό σημείο είναι το σημείο όπου ο δείκτης αλλάζει το χρώμα, υποδηλώνοντας το τέλος της τιτλοδότησης.

* Αδύναμη βάση βάσης: Όταν ένα ισχυρό οξύ τιτλοδοτείται με μια αδύναμη βάση, το προκύπτον διάλυμα θα είναι ελαφρώς όξινο στο σημείο ισοδυναμίας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το συζευγμένο οξύ της αδύναμης βάσης θα εξακολουθεί να υπάρχει στο διάλυμα, συμβάλλοντας στην οξύτητα.

* Η καταλληλότητα του μεθυλίου πορτοκαλιού: Η περιοχή αλλαγής χρώματος του μεθυλεστέρα (ρΗ 3,1 έως 4,4) είναι πιο κοντά στο σημείο όξινης ισοδυναμίας μιας ισχυρής τιτλοδότησης βάσης οξέος. Αυτό σημαίνει ότι το τελικό σημείο θα ευθυγραμμιστεί στενότερα με το σημείο ισοδυναμίας, οδηγώντας σε ακριβέστερα αποτελέσματα.

Συνοπτικά:

Το πορτοκαλί μεθυλεστέρα προτιμάται συχνά για τις ισχυρές όξινδρες τιτλοδοτήσεις βάσης, επειδή η αλλαγή χρώματος της πέφτει πιο κοντά στο όξινο σημείο ισοδυναμίας της αντίδρασης, με αποτέλεσμα τον ακριβέστερο προσδιορισμό του τελικού σημείου.

Επιτρέψτε μου να ξέρω αν θέλετε να εξερευνήσετε άλλες πτυχές της όξινης τιτλοδότησης ή των δεικτών!