Πώς θα μπορούσατε να πείτε τη διαφορά μεταξύ ενός διαλύματος σιδήρου και ενός διαλύματος νατρίου;
Οπτική επιθεώρηση:
* Χλωριούχο Iron (FECL3): Τα υδατικά διαλύματα χλωριούχου σιδήρου (III) είναι συνήθως κίτρινα έως καφέ. Καθώς αυξάνεται η συγκέντρωση χλωριούχου σιδήρου, το διάλυμα γίνεται πιο σκούρο.
* Χλωριούχο νάτριο (NaCl): Τα υδατικά διαλύματα χλωριούχου νατρίου είναι άχρωτα και διαφανή.
Χημικές δοκιμές:
1. Αντίδραση με νιτρικό άργυρο (AgNO3):
* Και τα δύο: Τόσο το χλωριούχο σιδήρου όσο και το χλωριούχο νάτριο θα αντιδράσουν με νιτρικό ασήμι για να σχηματίσουν ένα λευκό ίζημα χλωριούχου αργύρου (AGCL). Αυτή είναι μια κοινή δοκιμή για τα ιόντα χλωριούχου.
* διάκριση: Το χρώμα του διαλύματος μετά την αντίδραση μπορεί να τους βοηθήσει να τα διακρίνουν.
* Χλωριούχο σιδήρου: Η λύση θα γίνει κίτρινη λόγω της παρουσίας ιόντων Fe3+.
* Χλωριούχο νάτριο: Η λύση θα παραμείνει άχρωμη.
2. Αντίδραση με σιδηροκυανίδιο καλίου (K4 [Fe (CN) 6]):
* Χλωριούχο σιδήρου: Ένα βαθύ μπλε ίζημα (Prussian Blue) θα σχηματιστεί, υποδεικνύοντας την παρουσία ιόντων Fe3+.
* Χλωριούχο νάτριο: Δεν θα συμβεί αντίδραση.
3. Δοκιμή φλόγας:
* Χλωριούχο νάτριο: Μια φωτεινή κίτρινη φλόγα είναι χαρακτηριστική του νατρίου.
* Χλωριούχο σιδήρου: Η φλόγα θα είναι ένα ανοιχτό κίτρινο-πορτοκαλί, λιγότερο έντονο από το νάτριο.
Σημαντικές σημειώσεις:
* Το χρώμα του διαλύματος από μόνη της δεν είναι μια οριστική δοκιμή. Άλλοι παράγοντες, όπως η συγκέντρωση του διαλύματος, μπορούν να επηρεάσουν το χρώμα.
* Οι χημικές δοκιμές πρέπει να γίνονται με προσοχή και πάντα να φορούν κατάλληλα εργαλεία ασφαλείας.
Εάν δεν είστε σίγουροι για την ταυτότητα μιας λύσης, είναι καλύτερο να συμβουλευτείτε έναν εξειδικευμένο χημικό.
