Ποιος είναι ο συνδυασμός δύο ή περισσοτέρων υλικών όπου δεν υπάρχει αλλαγή στις ιδιότητες;
Εδώ είναι γιατί:
* Φυσική ανάμειξη: Ακόμη και όταν τα υλικά αναμειγνύονται απλά (όπως η άμμο και το χαλίκι), το προκύπτον μίγμα θα έχει διαφορετικές ιδιότητες από τα μεμονωμένα συστατικά. Για παράδειγμα, το μείγμα θα έχει διαφορετική πυκνότητα, υφή και χρώμα.
* Χημικές αλληλεπιδράσεις: Σε μοριακό επίπεδο, τα υλικά μπορούν να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους με τρόπους που μπορούν να επηρεάσουν τις ιδιότητές τους. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει αλλαγές στη συγκόλληση, την επιφανειακή τάση ή άλλες φυσικές και χημικές αλληλεπιδράσεις.
Αντί "καμία αλλαγή στις ιδιότητες", μιλάμε συχνά για συνδυασμούς υλικών που:
* Διατηρήστε τις μεμονωμένες ιδιότητές τους: Αυτό είναι κοινό σε μείγματα όπου τα υλικά δεν είναι χημικά συνδεδεμένα. Για παράδειγμα, σε ένα μείγμα άμμου και σιδήρου, μπορείτε ακόμα να εντοπίσετε και να διαχωρίσετε την άμμο και το σίδερο.
* Εμφάνιση συνεργιστικών ιδιοτήτων: Μερικές φορές, ο συνδυασμός υλικών οδηγεί σε νέες και βελτιωμένες ιδιότητες που δεν κατέχονται ούτε το υλικό. Αυτό είναι κοινό σε σύνθετα υλικά και κράματα.
Παραδείγματα συνδυασμών με σημαντικές αλλαγές ιδιοκτησίας:
* σκυρόδεμα: Ένας συνδυασμός τσιμέντου, άμμου, χαλικιού και νερού που είναι πολύ ισχυρότερο από οποιοδήποτε από τα μεμονωμένα συστατικά.
* χάλυβα: Ένας συνδυασμός σιδήρου και άνθρακα που είναι σημαντικά ισχυρότερος και πιο ανθεκτικός από τον καθαρό σίδερο.
* fiberglass: Ένας συνδυασμός γυάλινων ινών και πλαστικής ρητίνης που είναι ελαφριά, ισχυρή και ευέλικτη.
Συμπέρασμα:
Η ιδέα ενός συνδυασμού υλικών με "καμία αλλαγή στις ιδιότητες" δεν είναι επιστημονικά ακριβής. Όλοι οι συνδυασμοί υλικών θα οδηγήσουν σε κάποιο βαθμό αλλαγής ιδιοκτησίας. Αντ 'αυτού, εστιάζουμε στον τρόπο με τον οποίο οι ιδιότητες των μεμονωμένων υλικών επηρεάζονται από τον συνδυασμό τους και αν το προκύπτον υλικό παρουσιάζει νέες ή βελτιωμένες ιδιότητες.
