Τι είναι ο διαλύτης στην επιστήμη;
Βασικά χαρακτηριστικά:
* Πράξη διάλυσης: Οι διαλύτες είναι το κύριο συστατικό μιας λύσης, κάνοντας το έργο της διάσπασης της διαλελυμένης ουσίας.
* συνήθως υγρό: Ενώ οι περισσότεροι διαλύτες είναι υγρά, μερικοί μπορεί να είναι αέρια ή στερεά. Το νερό είναι το πιο συνηθισμένο παράδειγμα υγρού διαλύτη.
* ομοιογενές μίγμα: Όταν μια διαλυμένη ουσία διαλύεται σε ένα διαλύτη, δημιουργούν ένα ομοιογενές μίγμα που ονομάζεται λύση. Αυτό σημαίνει ότι τα εξαρτήματα κατανέμονται ομοιόμορφα σε όλη τη λύση.
Παραδείγματα:
* νερό: Ένας καθολικός διαλύτης, διαλύοντας πολλά άλατα, σάκχαρα και οξέα.
* ακετόνη: Διαλύει πολλές οργανικές ενώσεις όπως ρητίνες, πλαστικά και βερνίκια.
* αιθανόλη: Χρησιμοποιείται σε πολλές λύσεις, συμπεριλαμβανομένων αρωμάτων, προϊόντων καθαρισμού και ποτών.
* εξάνιο: Διαλύει τα λίπη και τα έλαια.
Σημαντικές εκτιμήσεις:
* πολικότητα: Η πολικότητα ενός διαλύτη (η ικανότητά του να έχει θετικό και αρνητικό φορτίο) καθορίζει τι μπορεί να διαλύσει. Οι πολικοί διαλύτες, όπως το νερό, διαλύουν πολικές διαλυμένες ουσίες όπως άλατα. Οι μη πολικοί διαλύτες, όπως το εξάνιο, διαλύουν μη πολικές διαλυμένες ουσίες όπως λίπη και έλαια.
* Συγκέντρωση: Η ποσότητα διαλυμένης ουσίας που διαλύεται σε μια δεδομένη ποσότητα διαλύτη ονομάζεται συγκέντρωση. Αυτό μπορεί να εκφραστεί σε διάφορες μονάδες όπως η γραμμομοριακή (mol/L) ή το ποσοστό βάρους.
Συνοπτικά, ένας διαλύτης είναι το κρίσιμο στοιχείο σε μια λύση, διαλύοντας μια άλλη ουσία (τη διαλυτή ουσία) για να δημιουργήσει ένα ομοιογενές μίγμα. Ο τύπος του διαλύτη που χρησιμοποιείται εξαρτάται από τις ιδιότητες της διαλυμένης ουσίας που θέλετε να διαλύσετε.
