Πώς μπορείτε να πείτε ότι σχηματίζεται ένας ιοντικός δεσμός μεταξύ μαγνησίου και οξυγόνου;
* Διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας: Το μαγνήσιο έχει ηλεκτροαρνητικότητα 1,31, ενώ το οξυγόνο έχει ηλεκτροαρνητικότητα 3,44. Η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα είναι 2,13, η οποία είναι σημαντικά μεγαλύτερη από 1,7. Αυτή η μεγάλη διαφορά δείχνει ότι το οξυγόνο έχει πολύ ισχυρότερη έλξη για τα ηλεκτρόνια από το μαγνήσιο.
* Μεταφορά ηλεκτρονίων: Λόγω της μεγάλης διαφοράς ηλεκτροαρνητικότητας, το οξυγόνο θα αφαιρέσει εντελώς δύο ηλεκτρόνια από το μαγνήσιο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το μαγνήσιο να χάσει δύο ηλεκτρόνια και να γίνει ένα θετικά φορτισμένο ιόν (mg²⁺), ενώ το οξυγόνο κερδίζει δύο ηλεκτρόνια και γίνεται αρνητικά φορτισμένο ιόν (o²⁻).
* Ηλεκτροστατική έλξη: Τα αντίθετα φορτισμένα ιόντα (Mg²⁺ και O2⁻) προσελκύονται μεταξύ τους μέσω ηλεκτροστατικών δυνάμεων, σχηματίζοντας έναν ιοντικό δεσμό.
* σχηματισμός κρυσταλλικού πλέγματος: Οι ιοντικές ενώσεις όπως το οξείδιο του μαγνησίου (MGO) σχηματίζουν μια άκαμπτη, κρυσταλλική δομή πλέγματος όπου τα θετικά και αρνητικά φορτισμένα ιόντα είναι διατεταγμένα σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο.
Συνοπτικά: Η μεγάλη διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ μαγνησίου και οξυγόνου, η μεταφορά ηλεκτρονίων και ο σχηματισμός ενός κρυσταλλικού πλέγματος είναι όλοι ισχυροί δείκτες ότι σχηματίζεται ένας ιοντικός δεσμός μεταξύ αυτών των δύο στοιχείων.
