Είναι το χλωριούχο ψευδάργυρο ένας ομοιοπολικός δεσμός ή ιοντικός δεσμός;
* Διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας: Ο ψευδάργυρος (Zn) είναι ένα μέταλλο με ηλεκτροαρνητικότητα 1,65, ενώ το χλώριο (CL) είναι μη μέταλλο με ηλεκτροαρνητικότητα 3,16. Η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα (1,51) είναι αρκετά μεγάλη ώστε να υποδεικνύει μια μεταφορά ηλεκτρονίων, η οποία είναι χαρακτηριστική της ιοντικής σύνδεσης.
* Μεταλλική και μη μεταλλική φύση: Ο ψευδάργυρος είναι μέταλλο και το χλώριο είναι μη μέταλλο. Τα μέταλλα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια και σχηματίζουν κατιόντα, ενώ τα μη μέταλλα τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν ανιόντα. Αυτό υποστηρίζει περαιτέρω την ιδέα της ιοντικής σύνδεσης.
Ωστόσο, υπάρχει μια μικρή απόχρωση:
* ομοιοπολικός χαρακτήρας: Ενώ κυρίως ιοντικό, το ZnCl₂ μπορεί να παρουσιάσει κάποιο ομοιοπολικό χαρακτήρα λόγω της πόλωσης του νέφους ηλεκτρονίων γύρω από τα άτομα χλωρίου. Αυτός ο ελαφρύς ομοιοπολικός χαρακτήρας προκύπτει επειδή το ιόν Zn²⁺ είναι αρκετά μικρό και έχει υψηλή πυκνότητα φορτίου.
Συνοπτικά:
* κυρίως ιονική: Η σημαντική διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας και η μεταλλική/μη μεταλλική φύση των στοιχείων υποδηλώνουν μεταφορά ηλεκτρονίων, καθιστώντας το ZnCl₂ κυρίως ιονικό.
* Μερικοί ομοιοπολικοί χαρακτήρες: Το μικρό μέγεθος και η υψηλή πυκνότητα φορτίου του Zn²⁺ μπορούν να προκαλέσουν κάποιο ομοιοπολικό χαρακτήρα στη συγκόλληση.
Επομένως, το ZnCl₂ θεωρείται ιοντική ένωση με μικρό βαθμό ομοιοπολικού χαρακτήρα.
