Ποιοι παράγοντες που επηρεάζουν τη διαλυτότητα της στερεάς διαλυμένης ουσίας;

Παράγοντες που επηρεάζουν τη διαλυτότητα μιας στερεής διαλελυμένης ουσίας:

1. Φύση της διαλυμένης ουσίας και του διαλύτη:

* "όπως διαλύεται όπως" Αρχή: Οι πολικές διαλυμένες ουσίες (π.χ. ζάχαρη) διαλύονται καλά σε πολικούς διαλύτες (π.χ. νερό), ενώ οι μη πολικές διαλυμένες ουσίες (π.χ. πετρέλαιο) διαλύονται καλά σε μη πολικούς διαλύτες (π.χ. εξάνιο). Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι διαμοριακές δυνάμεις μεταξύ των μορίων διαλυμένης ουσίας και διαλύτη πρέπει να είναι αρκετά ισχυρές ώστε να ξεπεράσουν τις δυνάμεις που κρατούν μαζί τα μόρια διαλυμένης ουσίας.

* πολικότητα: Όσο μεγαλύτερη είναι η διαφορά στην πολικότητα μεταξύ διαλυμένης ουσίας και διαλύτη, τόσο χαμηλότερη είναι η διαλυτότητα.

* Διαμοριακές δυνάμεις: Οι ισχυρότερες διαμοριακές δυνάμεις μεταξύ των μορίων διαλυτής ουσίας και διαλύτη οδηγούν σε υψηλότερη διαλυτότητα.

2. Θερμοκρασία:

* για τα περισσότερα στερεά: Η διαλυτότητα γενικά αυξάνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η αυξημένη θερμοκρασία παρέχει περισσότερη ενέργεια για τα μόρια διαλυμένης ουσίας για να απομακρυνθούν από το κρυσταλλικό πλέγμα και να εισέλθουν στο διάλυμα.

* Εξαιρέσεις: Ορισμένα άλατα, όπως το θειικό ασβέστιο (CASO4), γίνονται λιγότερο διαλυτά καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία.

3. Πίεση:

* για στερεά: Η πίεση έχει αμελητέα επίδραση στη διαλυτότητα.

4. Μέγεθος σωματιδίων:

* Μικρότερα σωματίδια: Τα μικρότερα σωματίδια διαλύονται γρηγορότερα επειδή έχουν μεγαλύτερη επιφάνεια που εκτίθεται στον διαλύτη. Ωστόσο, η συνολική ποσότητα διαλυμένης ουσίας που διαλύει είναι ανεξάρτητη από το μέγεθος των σωματιδίων.

5. Ανάδευση ή αναταραχή:

* Αυξημένη ανάδευση: Αυξάνει τον ρυθμό διάλυσης φέρνοντας σε επαφή το φρέσκο ​​διαλύτη με τη διαλυμένη ουσία. Δεν αλλάζει την τελική ποσότητα διαλυμένης ουσίας που διαλύεται.

6. Παρουσία άλλων διαλυτών:

* Κοινό αποτέλεσμα ιόντων: Η παρουσία ενός κοινού ιόντος (ένα ιόν που υπάρχει ήδη στη λύση) μπορεί να μειώσει τη διαλυτότητα ενός φειδώ διαλυτό αλατιού. Για παράδειγμα, η διαλυτότητα του χλωριούχου αργύρου (AGCL) μειώνεται παρουσία ιόντων χλωριδίου (CL-) από άλλη πηγή.

* Εφέ αλάτου: Η προσθήκη ενός εξαιρετικά διαλυτού άλατος μπορεί να μειώσει τη διαλυτότητα μιας λιγότερο διαλυτής διαλυμένης ουσίας.

7. ph:

* Η διαλυτότητα ορισμένων ενώσεων μπορεί να επηρεαστεί από το ρΗ. Για παράδειγμα, η διαλυτότητα των μεταλλικών υδροξειδίων αυξάνεται με την αύξηση του ρΗ (πιο βασικές συνθήκες).

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτοί οι παράγοντες μπορούν να αλληλεπιδρούν και να επηρεάζουν ο ένας τον άλλον. Για παράδειγμα, η επίδραση της θερμοκρασίας στη διαλυτότητα μπορεί να είναι διαφορετική ανάλογα με τη φύση της ουσίας και του διαλύτη.