Ποια στοιχεία μπορούν να σχηματίσουν περισσότερα από ένα διαφορετικά ιόν;
Γιατί τα στοιχεία σχηματίζουν πολλαπλά ιόντα
* Μεταβατικά μέταλλα: Τα μεταβατικά μέταλλα είναι ιδιαίτερα γνωστά για τη διαμόρφωση πολλαπλών ιόντων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν ηλεκτρόνια στα τροχιακά τους, τα οποία μπορούν να συμμετάσχουν στη συγκόλληση με διαφορετικούς τρόπους. Για παράδειγμα, ο σίδηρος (Fe) μπορεί να υπάρχει ως Fe2⁺ ή Fe3 ⁺.
* Μη μετάλλια: Ορισμένα μη μέταλλα, όπως ο φωσφόρος (P), το θείο (S) και το χλώριο (CL), μπορούν επίσης να σχηματίσουν πολλαπλά ιόντα. Αυτό συχνά εξαρτάται από το συγκεκριμένο χημικό περιβάλλον και τον αριθμό των ηλεκτρονίων που κερδίζουν ή χάνουν. Για παράδειγμα, το θείο μπορεί να σχηματίσει ιόντα S2 ⁻, ή So₄2⁻.
* καταστάσεις μεταβλητής οξείδωσης: Η ικανότητα ενός στοιχείου να σχηματίσει διαφορετικά ιόντα σχετίζεται με τις μεταβλητές καταστάσεις οξείδωσης. Η κατάσταση οξείδωσης αναφέρεται στο φαινόμενο φορτίο ενός στοιχείου σε μια ένωση. Τα στοιχεία μπορούν να έχουν πολλαπλές καταστάσεις οξείδωσης και κάθε κατάσταση οξείδωσης αντιστοιχεί σε διαφορετικό ιόν.
Παραδείγματα:
* IRON (FE): Fe2⁺ (σιδηρούχος) και fe³⁺ (σίδηρος)
* Χαλκός (Cu): Cu⁺ (cuprous) και cu² ⁺ (cupric)
* χρωμίου (CR): Cr²⁺ και Cr3⁺
* μαγγάνιο (MN): Mn²⁺, mn³⁺, mn⁴⁺, mn⁶⁺ και mn⁷⁺
* θείο (s): S2⁻ (σουλφίδιο), So₃²⁻ (θειώδες), So₄²⁻ (θειικό)
* χλώριο (CL): CL⁻ (χλωριούχο), clo⁻ (υποχλωριώδες), clo₂⁻ (χλωρίτη), clo₃⁻ (χλωρικό), clo₄⁻ (υπερχλωρικό)
Σημαντική σημείωση: Ο σχηματισμός διαφορετικών ιόντων εξαρτάται από τη συγκεκριμένη χημική αντίδραση και τα άλλα στοιχεία που εμπλέκονται. Θα βλέπετε συχνά αυτά τα ιόντα που αναφέρονται με ρωμαϊκούς αριθμούς, όπως ο σίδηρος (II) για το Fe2⁺ και το IROR (III) για το Fe3 ⁺.
