Τι είδους τύπος συγκόλλησης είναι το χλωριούχο κασσίτερο;
* Διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας: Το κασσίτερο (SN) είναι ένα μέταλλο με ηλεκτροαρνητικότητα 1,8, ενώ το χλώριο (CL) είναι μη μέταλλο με ηλεκτροαρνητικότητα 3,0. Η σημαντική διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας (1,2) υποδεικνύει ότι το χλώριο έχει πολύ ισχυρότερη έλξη σε κοινόχρηστα ηλεκτρόνια.
* Μεταφορά ηλεκτρονίων: Η μεγάλη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας αναγκάζει το κασσίτερο να χάσει δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσει ένα κατιόν SN², ενώ κάθε άτομο χλωρίου κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει ένα ανιόν CL. Αυτή η μεταφορά ηλεκτρονίων δημιουργεί ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ των αντίθετα φορτισμένων ιόντων, σχηματίζοντας ένα ιοντικό δεσμό.
Σημείωση: Ενώ η συγκόλληση στο SNCL₂ είναι κατά κύριο λόγο ιοντική, υπάρχει ένας μικρός βαθμός ομοιοπολικού χαρακτήρα λόγω της πολωυσιμότητας του ιόντος κασσίτερου. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια μικρή κατανομή ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων κασσίτερου και χλωρίου, καθιστώντας τον δεσμό να μην είναι εντελώς καθαρά ιοντικό. Ωστόσο, η συνολική σύνδεση στο SNCL₂ περιγράφεται καλύτερα ως ιοντική.
