Πρέπει ένας διαλύτης να είναι υγρός;
Οι διαλύτες μπορούν να υπάρχουν σε διαφορετικές καταστάσεις ύλης:
* υγρό: Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη κατάσταση για τους διαλύτες. Παραδείγματα περιλαμβάνουν νερό, αιθανόλη, ακετόνη και εξάνιο.
* Στερεό: Ορισμένα στερεά μπορούν να λειτουργήσουν ως διαλύτες, διαλύοντας άλλα στερεά. Για παράδειγμα, ο χρυσός μπορεί να διαλυθεί σε υδράργυρο (σχηματίζοντας ένα αμάλγαμα).
* αέριο: Τα αέρια μπορούν επίσης να διαλύουν άλλα αέρια. Για παράδειγμα, ο αέρας είναι ένα μείγμα αερίων, όπου το άζωτο δρα ως διαλύτης για οξυγόνο και άλλα αέρια.
Ορισμός ενός διαλύτη:
Ένας διαλύτης είναι μια ουσία που διαλύει μια άλλη ουσία, γνωστή ως διαλυμένη ουσία, για να σχηματίσει μια λύση. Ο διαλύτης είναι τυπικά παρούσα σε μεγαλύτερη ποσότητα από τη διαλυτή ουσία.
Σημαντική σημείωση: Η κατάσταση της ύλης του διαλύτη και της διαλελυμένης ουσίας πρέπει να είναι συμβατή για τη διάλυση. Για παράδειγμα, μια στερεή διαλελυμένη διαλυτή μπορεί να διαλυθεί σε υγρό διαλύτη, αλλά όχι σε διαλύτη αερίου.
