Τι επιτρέπει στα οξέα να διεξάγουν ηλεκτρικό ρεύμα;
* Διάσπαση: Όταν τα οξέα διαλύονται στο νερό, διαχωρίζονται (σπάσουν) σε ιόντα. Για παράδειγμα, το υδροχλωρικό οξύ (HCl) διαχωρίζεται σε ιόντα υδρογόνου (Η+) και σε ιόντα χλωριούχου (Cl-):
HCl (aq) → H + (aq) + cl- (aq)
* Κινητές μεταφορείς χρέωσης: Αυτά τα ιόντα είναι ελεύθερα να μετακινηθούν στη λύση. Όταν εφαρμόζεται ένα ηλεκτρικό δυναμικό, τα θετικά φορτισμένα ιόντα υδρογόνου (Η+) κινούνται προς το αρνητικό ηλεκτρόδιο (κάθοδος) και τα αρνητικά φορτισμένα ιόντα χλωριούχου (CL-) κινούνται προς το θετικό ηλεκτρόδιο (ανόδου). Αυτή η ροή φορτισμένων σωματιδίων αποτελεί ηλεκτρικό ρεύμα.
* δύναμη και αγωγιμότητα: Η αντοχή ενός οξέος (πόσο εύκολα διαχωρίζεται) επηρεάζει άμεσα την αγωγιμότητά του. Ισχυρά οξέα όπως HCl, HnO3 και H2SO4 διαχωρίζονται σχεδόν εντελώς, οδηγώντας σε υψηλή αγωγιμότητα. Τα αδύναμα οξέα όπως το οξικό οξύ (CH3COOH) διαχωρίζονται μόνο εν μέρει, με αποτέλεσμα χαμηλότερη αγωγιμότητα.
Συνοπτικά: Η παρουσία κινητών ιόντων, που σχηματίζονται από τη διάσπαση των οξέων στο νερό, τους επιτρέπει να διεξάγουν ηλεκτρική ενέργεια. Όσο πιο εύκολα διαχωρίζεται ένα οξύ, τόσο μεγαλύτερη είναι η αγωγιμότητά του.
