Τι συμβαίνει όταν προστίθεται υπερβολικό διάλυμα υδροξειδίου στο διάλυμα θειικού χαλκού II;
1. Αρχική αντίδραση:
* Σχηματισμός ενός ίζημα: Όταν τα ιόντα υδροξειδίου (ΟΗ-) από το διάλυμα υδροξειδίου προστίθενται στο διάλυμα θειικού χαλκού (II) (CUSO₄), αντιδρούν για να σχηματίσουν ένα μπλε ίζημα του υδροξειδίου του χαλκού (II) (Cu (OH) ₂).
`` `
(Aq) + 2naoh (aq) → cu (oh) ₂ (s) + na₂so₄ (aq)
`` `
2. Υπερβολή υδροξειδίου:
* διάλυση του ίζημα: Εάν συνεχίσετε να προσθέτετε διάλυμα υδροξειδίου (π.χ. NaOH), τα περίσσεια ιόντων υδροξειδίου θα αντιδράσουν με το ίζημα υδροξειδίου του χαλκού (II). Αυτή η αντίδραση σχηματίζει ένα διαλυτό σύμπλοκο ιόν που ονομάζεται ιόν τετραϋδροξοκεπρωμίου (II) [Cu (OH) ₄] ², με αποτέλεσμα ένα σαφές μπλε διάλυμα.
`` `
Cu (OH) ₂ (s) + 2OH⁻ (aq) → [Cu (OH) ₄] ²⁻ (aq)
`` `
Περίληψη των αντιδράσεων:
1. Αρχική αντίδραση: Σχηματισμός ενός μπλε ίζημα του υδροξειδίου του χαλκού (II) (Cu (OH) ₂).
2. Το ίζημα διαλύεται, σχηματίζοντας ένα διαυγές μπλε διάλυμα που περιέχει ιόν τετραϋδροξοκυπροπρωμάτων (II) [Cu (OH) ₄] ².
Παρατηρήσεις:
* Αρχικά, θα δείτε το σχηματισμό ενός μπλε ίζημα.
* Καθώς προσθέτετε περισσότερο διάλυμα υδροξειδίου, το ίζημα θα διαλυθεί, αφήνοντας ένα σαφές μπλε διάλυμα.
Βασικά σημεία:
* Η αντίδραση με περίσσεια υδροξείδιο καταδεικνύει το σχηματισμό σύνθετων ιόντων.
* Αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η προσθήκη υπερβολικού αντιδραστηρίου μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω αντιδράσεις και στην εξαφάνιση του αρχικά σχηματισμένου ίζημα.
