Ποια μέταλλα διαβρώνουν στον αέρα;

Πολλά μέταλλα διαβρώνουν στον αέρα, αλλά ο ρυθμός και η σοβαρότητα της διάβρωσης ποικίλλουν σημαντικά. Εδώ είναι μια κατανομή:

μέταλλα που διαβρώνουν εύκολα στον αέρα:

* IRON (FE): Η σκουριά είναι μια κοινή μορφή διάβρωσης που συμβαίνει όταν ο σιδήρου αντιδρά με οξυγόνο και νερό παρουσία ηλεκτρολυτών.

* αλουμίνιο (al): Ενώ το αλουμίνιο σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου που αντιστέκεται στην περαιτέρω διάβρωση, αυτό το στρώμα μπορεί να υποστεί ζημιά με έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες, αλάτι ή υψηλές θερμοκρασίες.

* Χαλκός (Cu): Ο χαλκός αμαυρώνει στον αέρα λόγω του σχηματισμού οξειδίου του χαλκού και σουλφιδίου χαλκού. Η πράσινη πατίνα που σχηματίζεται στον χαλκό είναι ένα προστατευτικό στρώμα.

* μαγνήσιο (mg): Το μαγνήσιο διαβρώνεται στον αέρα, σχηματίζοντας οξείδιο μαγνησίου. Αυτό το στρώμα οξειδίου δεν είναι τόσο προστατευτικό όσο το στρώμα οξειδίου του αλουμινίου.

* ψευδάργυρος (zn): Ο ψευδάργυρος χρησιμοποιείται ως προστατευτική επικάλυψη για άλλα μέταλλα επειδή διαβρώνεται εύκολα, αλλά το στρώμα οξειδίου του ψευδαργύρου δρα ως εμπόδιο κατά της περαιτέρω διάβρωσης.

* νάτριο (Na) και κάλιο (k): Αυτά τα αλκαλικά μέταλλα είναι εξαιρετικά αντιδραστικά και διαβρώνουν εύκολα στον αέρα, ακόμη και σε ξηρές συνθήκες.

μέταλλα που αντιστέκονται στη διάβρωση στον αέρα:

* χρυσό (AU) και πλατίνα (PT): Αυτά τα ευγενή μέταλλα είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά στη διάβρωση λόγω της αδράνειας τους.

* ασήμι (AG): Το ασήμι αμαυρώνει στον αέρα, αλλά εξακολουθεί να θεωρείται ένα σχετικά ανθεκτικό στη διάβρωση μέταλλο.

* Titanium (Ti): Το τιτάνιο σχηματίζει ένα πολύ σταθερό στρώμα οξειδίου που παρέχει εξαιρετική αντίσταση στη διάβρωση.

* ανοξείδωτος χάλυβα: Το ανοξείδωτο χάλυβα περιέχει χρωμίου, το οποίο σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα οξειδίου που αντιστέκεται στη διάβρωση.

Παράγοντες που επηρεάζουν τη διάβρωση στον αέρα:

* υγρασία: Ο υδρατμός επιταχύνει τη διάβρωση, ιδιαίτερα για τα μέταλλα με βάση το σίδηρο.

* Θερμοκρασία: Οι υψηλότερες θερμοκρασίες αυξάνουν γενικά τον ρυθμό διάβρωσης.

* Παρουσία ρύπων: Οι ρύποι όπως το διοξείδιο του θείου, το χλώριο και το άλας μπορούν να επιταχύνουν σημαντικά τη διάβρωση.

* Κατάσταση επιφάνειας: Οι τραχύς ή γδαρισμένες επιφάνειες είναι πιο ευαίσθητες στη διάβρωση από τις ομαλές επιφάνειες.

Σημείωση: Η έκταση της διάβρωσης εξαρτάται από το συγκεκριμένο μέταλλο, την καθαρότητα του, τις περιβαλλοντικές συνθήκες και τη διάρκεια της έκθεσης.