Τι είδους στοιχεία σχηματίζουν έναν ομοιοπολικό δεσμό;
Εδώ είναι γιατί:
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Τα μη μέταλλα έχουν γενικά υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα, που σημαίνει ότι έχουν ισχυρή έλξη για τα ηλεκτρόνια. Αυτό τους καθιστά πιο πιθανό να μοιράζονται ηλεκτρόνια και όχι να τα μεταφέρουν πλήρως.
* Κοινή χρήση ηλεκτρόνων: Σε έναν ομοιοπολικό δεσμό, τα άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια για να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων (συνήθως ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος). Αυτή η κοινή χρήση επιτρέπει στα δύο άτομα να φτάσουν σε χαμηλότερη ενεργειακή κατάσταση.
* Τύποι ομολόγων: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί μπορούν να ταξινομηθούν περαιτέρω ως:
* πολικοί ομοιοπολικοί δεσμοί: Προκύπτουν μεταξύ μη μεταλλικών με σημαντική διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας, οδηγώντας σε άνιση κοινή χρήση ηλεκτρονίων και μερικών φορτίων.
* μη πολικά ομοιοπολικά ομόλογα: Εμφανίζονται μεταξύ των μη μεταλλικών με παρόμοιες ηλεκτροηλεκτρικές ικανότητες, με αποτέλεσμα την ισότιμη κοινή χρήση ηλεκτρονίων.
Εξαιρέσεις:
Ενώ οι περισσότεροι ομοιοπολικοί δεσμοί περιλαμβάνουν μη μέταλλα, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις:
* υδρογόνο: Ενώ το υδρογόνο είναι μη μέταλλο, μπορεί να σχηματίσει ομοιοπολικούς δεσμούς με μέταλλα.
* Metalloids: Τα μεταλλοειδή μπορούν επίσης να σχηματίσουν ομοιοπολικούς δεσμούς, ειδικά με μη μέταλλα.
Παράδειγμα:
Ένα κλασικό παράδειγμα ενός ομοιοπολικού δεσμού είναι ο δεσμός μεταξύ δύο ατόμων οξυγόνου για να σχηματίσουν ένα μόριο οξυγόνου (O₂). Και τα δύο άτομα οξυγόνου έχουν υψηλές ηλεκτροδιαναυτικότητες, έτσι ώστε να μοιράζονται ηλεκτρόνια εξίσου για να σχηματίσουν έναν μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό.
