Πώς χρησιμοποιούνται τα σχήματα και ο όγκος για την ταξινόμηση των αερίων υγρών στερεών;

Τα σχήματα και ο όγκος είναι όχι Οι κύριοι παράγοντες που χρησιμοποιούνται για την ταξινόμηση της ύλης σε στερεά, υγρά και αέρια. Αντ 'αυτού, χρησιμοποιούμε τη διάταξη και την κίνηση των σωματιδίων εντός της ουσίας.

Εδώ είναι μια κατανομή:

στερεά:

* Σχήμα: Καθορισμένο, σταθερό σχήμα

* Όγκος: Καθορισμένος, σταθερός όγκος

* σωματίδια: Σφιχτά συσκευασμένο, διατεταγμένο σε ένα κανονικό, επαναλαμβανόμενο μοτίβο (κρυσταλλικό πλέγμα). Δονείται στη θέση του, αλλά μην κινηθείτε ελεύθερα.

υγρά:

* Σχήμα: Παίρνει το σχήμα του δοχείου του

* Όγκος: Καθορισμένος, σταθερός όγκος

* σωματίδια: Κλείσιμο μαζί, αλλά μπορεί να κινηθεί γύρω από το άλλο (υγρό). Γλιστούν ο ένας στον άλλο, δίνοντας στο υγρό μια ρέουσα φύση.

αέρια:

* Σχήμα: Παίρνει το σχήμα του δοχείου του

* Όγκος: Γεμίζει ολόκληρο τον όγκο του εμπορευματοκιβωτίου του

* σωματίδια: Ευρέως διαχωρισμένος, μετακινήστε ελεύθερα και τυχαία. Συγκρούονται μεταξύ τους και τους τοίχους των εμπορευματοκιβωτίων.

Γιατί το σχήμα και ο όγκος δεν είναι τα καλύτερα εργαλεία ταξινόμησης:

* Σχήμα: Ενώ τα στερεά έχουν ορισμένο σχήμα, πολλά υγρά και αέρια μπορούν να περιέχονται σε δοχεία διαφορετικού σχήματος.

* Όγκος: Τα υγρά και τα αέρια μπορούν να αλλάξουν τον όγκο τους ανάλογα με την εφαρμοζόμενη πίεση. Για παράδειγμα, η συμπίεση ενός μπαλονιού (γεμάτο με αέριο) μειώνει τον όγκο του.

Συνοπτικά: Είναι η διάταξη και η κίνηση σωματιδίων Αυτό καθορίζει πραγματικά εάν μια ουσία είναι ένα στερεό, υγρό ή αέριο, όχι το σχήμα ή ο όγκος του.