Με βάση τη θεωρία του Arrhenius εξηγήστε γιατί το CaCL2 μπορεί να θεωρηθεί ως ουδέτερη λύση και όχι μια όξινη ή βασική λύση;

Σύμφωνα με τη θεωρία του Arrhenius, τα οξέα είναι ουσίες που παράγουν ιόντα υδρογόνου (Η+) όταν διαλύονται σε νερό, ενώ οι βάσεις παράγουν ιόντα υδροξειδίου (ΟΗ-).

CaCl2 (χλωριούχο ασβέστιο) δεν ταιριάζει σε κανέναν από αυτούς τους ορισμούς, διότι:

* Δεν παράγει ιόντα Η+: Το CaCl2 διαχωρίζεται στο νερό για να σχηματίσει ιόντα Ca2+ και 2cl. Κανένα από αυτά τα ιόντα δεν είναι Η+.

* Δεν παράγει ιόντα: Ομοίως, το CaCL2 δεν παράγει ιόντα υδροξειδίου όταν διαλύεται σε νερό.

Επομένως, το CaCl2 δεν αυξάνει τη συγκέντρωση είτε των Η+ είτε των ΟΗ-ιόντων σε διάλυμα. Απλά διαλύεται στα συστατικά ιόντα του, με αποτέλεσμα μια λύση που δεν είναι ούτε όξινη ούτε βασική. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το CACL2 θεωρείται μια ουδέτερη λύση .

Σημαντική σημείωση: Ενώ το CaCL2 είναι ουδέτερο από την άποψη της θεωρίας του Arrhenius, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ορισμένα άλατα, όπως αυτά που σχηματίζονται από αδύναμα οξέα και ισχυρές βάσεις ή αντίστροφα, μπορούν να υποβληθούν σε υδρόλυση στο νερό. Αυτό σημαίνει ότι αντιδρούν με νερό για να σχηματίσουν είτε Η+ είτε τα ΟΗ-ιόντα, με αποτέλεσμα ελαφρώς όξινα ή βασικά διαλύματα. Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει με το CaCL2.