Πώς μοιάζει μια πλήρης ιοντική εξίσωση;
1. Όλες οι διαλυτές ιοντικές ενώσεις γράφονται ως διαχωρισμένα ιόντα τους:
* Παράδειγμα: Το NaCl (aq) γίνεται na⁺ (aq) + cl⁻ (aq)
2. Οι αδιάλυτες ενώσεις, τα ιζήματα και οι αδύναμοι ηλεκτρολύτες γράφονται ως μη και οι μη φορτωμένοι τύποι τους:
* Παράδειγμα: Το AGCL παραμένει AGCL (ες)
3. Περιλαμβάνονται όλα τα ιόντα θεατών:
* ιόντα θεατών είναι ιόντα που εμφανίζονται και στις δύο πλευρές της εξίσωσης και δεν συμμετέχουν στην αντίδραση.
* Παράδειγμα: Εάν το Na⁺ (aq) είναι και από τις δύο πλευρές, είναι ένα θεατό ιόν.
4. Η εξίσωση είναι ισορροπημένη από την άποψη τόσο της μάζας όσο και της φόρτισης:
* Εξισορρόπηση μάζας: Ο αριθμός των ατόμων κάθε στοιχείου πρέπει να είναι ο ίδιος και από τις δύο πλευρές.
* Υπόλοιπο φόρτισης: Το συνολικό θετικό φορτίο πρέπει να ισούται με το συνολικό αρνητικό φορτίο σε κάθε πλευρά.
Εδώ είναι ένα απλοποιημένο παράδειγμα:
αντίδραση: Agno₃ (aq) + naCl (aq) → agcl (s) + nano₃ (aq)
Πλήρης ιοντική εξίσωση:
Ag⁺ (aq) + no₃⁻ (aq) + na⁺ (aq) + cl⁻ (aq) → agcl (s) + na⁺ (aq) + no₃⁻ (aq)
Επεξήγηση:
* Οι Agno₃, NaCl και Nano₃ είναι διαλυτές ιοντικές ενώσεις, έτσι ώστε να γράφονται ως διαχωρισμένα ιόντα τους.
* Το AGCL είναι αδιάλυτο, οπότε παραμένει ως AGCL.
* Na⁺ και no₃⁻ είναι ιόντα θεατών επειδή εμφανίζονται και στις δύο πλευρές.
Σημείωση: Η πλήρης ιοντική εξίσωση είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για την κατανόηση των πραγματικών χημικών διεργασιών που εμφανίζονται σε μια αντίδραση. Βοηθά στην απεικόνιση των εμπλεκομένων ιόντων και του σχηματισμού οποιωνδήποτε κατακρημνίσεων.