Ποιος εφευρέθηκε ο πρώτος καταλύτης;
Εδώ είναι γιατί:
* Οι καταλύτες υπήρχαν στη φύση πολύ πριν οι άνθρωποι τους κατανοήσουν. Για παράδειγμα, τα ένζυμα, τα οποία είναι βιολογικοί καταλύτες, έχουν περάσει για δισεκατομμύρια χρόνια.
* Οι πρώιμες χρήσεις των καταλυτών ήταν συχνά ακούσιες. Οι αρχαίοι πολιτισμοί χρησιμοποίησαν ουσίες όπως το κάρβουνο και τα μεταλλικά οξείδια σε διάφορες διεργασίες, αγνοώντας την καταλυτική φύση των ενεργειών τους.
* Η έννοια της κατάλυσης αναπτύχθηκε σταδιακά. Δεν ήταν μέχρι τον 18ο και 19ο αιώνα ότι οι επιστήμονες όπως ο Jöns Jakob Berzelius και ο Humphry Davy άρχισαν να μελετούν συστηματικά και να κατανοούν το φαινόμενο της κατάλυσης.
Βασικά στοιχεία στην ανάπτυξη της κατάλυσης:
* Jöns Jakob Berzelius (1835): Δημιούργησε τον όρο "κατάλυση" και πρότεινε ότι οι καταλύτες ενήργησαν επηρεάζοντας τις δυνάμεις εντός των μορίων.
* Humphry Davy (1817): Παρατηρήθηκε ότι η πλατίνα θα μπορούσε να καταλύσει την οξείδωση του αλκοόλ σε οξικό οξύ.
* Wilhelm Ostwald (1895): Καθορισμένη κατάλυση ως "επιτάχυνση μιας χημικής αντίδρασης από μια ουσία που δεν καταναλώνεται στη διαδικασία".
Ενώ δεν μπορούμε να πιστέψουμε έναν ενιαίο εφευρέτη, αυτά τα άτομα διαδραμάτισαν κρίσιμους ρόλους για την καθιέρωση της επιστημονικής κατανόησης της κατάλυσης και ανοίγοντας το δρόμο για τις πολυάριθμες εφαρμογές της στη σύγχρονη χημεία και τη βιομηχανία.
