Εξουδετέρωση υδατικού ΝαΟΗ με θειικό οξύ;
εξουδετέρωση υδατικού ΝαΟΗ με θειικό οξύ:
Η αντίδραση μεταξύ του υδατικού υδροξειδίου του νατρίου (ΝΑΟΗ) και του θειικού οξέος (H₂so₄) είναι μια κλασική αντίδραση εξουδετέρωσης όξινης βάσης.
Εδώ συμβαίνει:
1. Αντιδραστήρια: Το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) είναι μια ισχυρή βάση, ενώ το θειικό οξύ (H₂so₄) είναι ένα ισχυρό οξύ.
2. Αντίδραση: Τα ιόντα υδρογόνου (Η) από το θειικό οξύ αντιδρούν με τα ιόντα υδροξειδίου (OH⁻) από το υδροξείδιο του νατρίου έως το σχηματισμό νερού (ΗΟΟ).
3. Προϊόντα: Τα υπόλοιπα ιόντα, νάτριο (Na⁺) και θειικό άλας (SO₄2⁻), συνδυάζονται για να σχηματίσουν θειικό νάτριο (Na₂so₄), ένα διαλυτό άλας.
Χημική εξίσωση:
2 NaOH (aq) + h₂so₄ (aq) → na₂so₄ (aq) + 2 h₂o (l)
Επεξήγηση:
* 2 NaOH: Απαιτούνται δύο γραμμομοχεία υδροξειδίου του νατρίου για την εξουδετέρωση ενός γραμμομόρου θειικού οξέος επειδή το θειικό οξύ είναι ένα διπρωτικό οξύ (δωρίζει δύο ιόντα υδρογόνου).
* h₂so₄: Ένα μοσχάρι θειικού οξέος.
* na₂so₄: Σχηματίζεται ένα mole θειικού νατρίου.
* 2 h₂o: Δημιουργούνται δύο γραμμομορείς νερού.
Παρατηρήσεις:
* Η αντίδραση είναι εξωθερμική, που σημαίνει ότι η θερμότητα απελευθερώνεται και η λύση θα γίνει θερμότερη.
* Εάν η λύση είναι αρχικά χρωματισμένη (π.χ. από έναν δείκτη), πιθανότατα θα αλλάξει το χρώμα καθώς το pH προσεγγίζει ουδέτερο.
Σημαντική σημείωση:
Αυτή η αντίδραση εξουδετέρωσης πρέπει να εκτελείται προσεκτικά. Η ανάμειξη ισχυρών οξέων και βάσεων μπορεί να δημιουργήσει πολλή θερμότητα, γεγονός που θα μπορούσε να προκαλέσει σπασίματα ή ακόμα και βρασμό. Προσθέστε πάντα το οξύ στη βάση αργά και με ανάδευση για να ελέγξετε τον ρυθμό αντίδρασης.
