Πότε θα μπορούσε ένα στοιχείο πιθανότατα να μορφοποιήσει το ιόν αντί για έναν ομοιοπολικό δεσμό;
* Υπάρχει μεγάλη διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ των στοιχείων. Η ηλεκτροαρνητικότητα είναι η τάση ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια. Μια μεγάλη διαφορά σημαίνει ότι ένα στοιχείο θα "κλέψει" ένα ηλεκτρόνιο από το άλλο, σχηματίζοντας ένα θετικό ιόν (κατιόν) και ένα αρνητικό ιόν (ανιόν). Αυτά τα αντίθετα φορτισμένα ιόντα στη συνέχεια προσελκύονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας έναν ιοντικό δεσμό.
* Τα στοιχεία είναι ένα μέταλλο και ένα μέταλλο. Τα μέταλλα έχουν γενικά χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα και τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια, να γίνουν κατιόντα. Τα μη μέταλλα έχουν γενικά υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα και τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια, να γίνουν ανιόντα. Αυτή η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα καθιστά ευνοϊκή τον σχηματισμό ιοντικών δεσμών.
Ακολουθούν μερικά παραδείγματα:
* νάτριο (Na) και χλώριο (CL): Το νάτριο είναι ένα μέταλλο και το χλώριο είναι μη μέταλλο. Υπάρχει μεγάλη διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα, οπότε το νάτριο θα χάσει ένα ηλεκτρόνιο στο χλώριο, σχηματίζοντας Na+ και Cl-ions, τα οποία στη συνέχεια σχηματίζουν έναν ιοντικό δεσμό για τη δημιουργία NaCl (επιτραπέζιο αλάτι).
* μαγνήσιο (mg) και οξυγόνο (o): Το μαγνήσιο είναι ένα μέταλλο και το οξυγόνο είναι μη μέταλλο. Το μαγνήσιο θα χάσει δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσει Mg2+ και το οξυγόνο θα κερδίσει δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν Ο2-, με αποτέλεσμα την ιοντική ένωση MgO (οξείδιο του μαγνησίου).
Αντίθετα, Τα στοιχεία είναι πιο πιθανό να σχηματίσουν ομοιοπολικά δεσμούς όταν:
* Η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα είναι μικρή. Αυτό σημαίνει ότι τα στοιχεία θα μοιράζονται ηλεκτρόνια και όχι ένα "κλέβοντας" από το άλλο.
* Τα στοιχεία είναι και τα δύο μέταλλα. Τα μη μέταλλα τείνουν να μοιράζονται ηλεκτρόνια και όχι να τα χάσουν ή να τα κερδίσουν.
Συνοπτικά: Η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα είναι ο πρωταρχικός καθοριστικός παράγοντας για το αν ένα στοιχείο θα σχηματίσει έναν ιοντικό ή ομοιοπολικό δεσμό. Μια μεγάλη διαφορά ευνοεί την ιοντική συγκόλληση, ενώ μια μικρή διαφορά ευνοεί την ομοιοπολική συγκόλληση.
