Τι αποτέλεσμα θα υπήρχε σε μια μοριακή προσδιορισμό μάζας εάν η διαλυμένη ουσία ήταν να διμερωθεί;
διμερισμός:
* Διπλός είναι η διαδικασία όπου δύο πανομοιότυπα μόρια (μονομερή) συνδέονται για να σχηματίσουν ένα μεγαλύτερο μόριο (διμερές).
* Αυτή η συσχέτιση μπορεί να συμβεί λόγω διαφόρων διαμοριακών δυνάμεων όπως η δέσμευση υδρογόνου, οι αλληλεπιδράσεις διπολικού-δίπολου ή οι δυνάμεις van der Waals.
Αντίκτυπος στον προσδιορισμό μοριακής μάζας:
* Colligative Properties: Ο προσδιορισμός της μοριακής μάζας συχνά βασίζεται σε ιδιότητες που είναι συναρπαστικές ιδιότητες όπως η κατάθλιψη σημείων κατάψυξης, η ανύψωση του σημείου βρασμού ή η οσμωτική πίεση. Αυτές οι ιδιότητες εξαρτώνται από τον αριθμό των σωματιδίων στο διάλυμα.
* Ο διμερισμός μειώνει τον αριθμό των σωματιδίων: Δεδομένου ότι δύο μονομερή συνδυάζονται για να σχηματίσουν ένα διμερές, μειώνεται ο συνολικός αριθμός σωματιδίων στο διάλυμα.
* Μειωμένη συγκέντρωση σωματιδίων: Η συγκέντρωση σωματιδίων (τόσο μονομερή όσο και διμερή) στο διάλυμα είναι χαμηλότερη από την αναμενόμενη με βάση την αρχική μάζα της διαλελυμένης ουσίας.
* φαινομενική υψηλότερη μοριακή μάζα: Οι μετρήσεις περιουσιακών στοιχείων, υποθέτοντας ότι υπάρχουν μόνο μονομερές μονάδες, θα αντικατοπτρίζουν αυτή τη χαμηλότερη συγκέντρωση σωματιδίων. Αυτό οδηγεί σε υπερεκτίμηση της μοριακής μάζας επειδή η μετρούμενη τιμή βασίζεται στην παραδοχή ενός μεγαλύτερου αριθμού σωματιδίων από ό, τι στην πραγματικότητα.
Παράδειγμα:
Φανταστείτε μια λύση μονομερούς διαλυμένης ουσίας με μοριακή μάζα 100 g/mol. Εάν αυτή η διαλυμένη διαλυμένη διμερή, η πειραματικά καθορισμένη μοριακή μάζα μπορεί να είναι περίπου 200 g/mol, αντανακλώντας το σχηματισμό διμερών.
Συνοπτικά: Ο διμερισμός προκαλεί υψηλότερη εμφανή μοριακή μάζα επειδή οι τεχνικές μέτρησης εξαπατούνται στη σκέψη ότι υπάρχουν λιγότερα σωματίδια στο διάλυμα από ό, τι στην πραγματικότητα, οδηγώντας σε υψηλότερο υπολογισμό συγκέντρωσης και υπερεκτίμηση της μοριακής μάζας.
