Γιατί οι ουσίες ομοιοπολικών δικτύων είναι αδιάλυτες σε όλους τους κοινούς διαλύτες;
Οι ισχυροί δεσμοί σε στερεά ομοιοπολικού δικτύου είναι ο πρωταρχικός λόγος που είναι γενικά αδιάλυτος:
* Ισχυρά ομόλογα: Αυτά τα υλικά έχουν ένα συνεχές δίκτυο ισχυρών ομοιοπολικών δεσμών που εκτείνονται σε όλη τη δομή. Σκεφτείτε το σαν ένα γιγαντιαίο μόριο.
* υψηλά σημεία τήξης και βρασμού: Οι ισχυροί δεσμοί απαιτούν πολλή ενέργεια για να σπάσουν, οδηγώντας σε πολύ υψηλά σημεία τήξης και βρασμού.
* Insolubility: Για να διαλύσει μια ουσία, τα μόρια του διαλύτη πρέπει να σπάσουν τους δεσμούς που κρατούν την ουσία μαζί. Οι διαλύτες συνήθως δεν έχουν αρκετή ενέργεια για να ξεπεράσουν τους ισχυρούς ομοιοπολικούς δεσμούς σε αυτά τα δίκτυα.
Εξαιρέσεις:
* Ορισμένοι διαλύτες: Ενώ οι περισσότεροι συνηθισμένοι διαλύτες δεν θα λειτουργήσουν, ορισμένοι εξειδικευμένοι διαλύτες μπορούν να διαλύουν συγκεκριμένα υλικά ομοιοπολικών δικτύων. Για παράδειγμα, τα ισχυρά οξέα μπορούν να διαλύουν μερικά οξείδια, όπως το SiO2 (διοξείδιο του πυριτίου).
* Ειδικές αντιδράσεις: Ορισμένα στερεά ομοιοπολικού δικτύου μπορούν να υποβληθούν σε αντιδράσεις με ορισμένους διαλύτες για να σχηματίσουν νέα διαλυτά προϊόντα. Για παράδειγμα, το διοξείδιο του πυριτίου μπορεί να αντιδράσει με υδροφθορικό οξύ (HF) για να σχηματίσει διαλυτά ιόντα εξαφθοροφυριτικού.
Key Takeaway: Οι ουσίες ομοιοπολικών δικτύων είναι γενικά αδιάλυτες λόγω των ισχυρών ομοιοπολικών δεσμών τους. Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις και ορισμένοι διαλύτες ή αντιδράσεις μπορούν να ξεπεράσουν αυτήν την αντίσταση στη διάλυση.
