Με ποιον τρόπο μπορούμε να προσδιορίσουμε αν μια άγνωστη λύση είναι οξύ ή βάση;
1. Χαρτί Litmus:
* όξινη: Γυρίζει το μπλε χαρτί Litmus κόκκινο.
* Βασική: Γυρίζει το κόκκινο χαρτί Litmus μπλε.
* ουδέτερη: Παραμένει το ίδιο χρώμα.
2. Χαρτί PH:
* όξινη: Γίνεται κόκκινο ή πορτοκαλί.
* Βασική: Γίνεται μπλε ή πράσινο.
* ουδέτερη: Μετατρέπεται πράσινο ή κίτρινο (ανάλογα με το συγκεκριμένο χαρτί).
3. Μετρητής pH:
* όξινη: pH κάτω από 7.
* Βασική: pH πάνω από 7.
* ουδέτερη: ρΗ 7.
4. Δείκτες:
* φαινολοφθαλεΐνη: Άχρωμο σε όξινα διαλύματα, ροζ σε βασικές λύσεις.
* πορτοκαλί μεθυλίου: Κόκκινο σε όξινα διαλύματα, κίτρινα σε βασικά διαλύματα.
* Πράσινη βρωμοκρέσιλη: Κίτρινο σε όξινα διαλύματα, μπλε σε βασικές λύσεις.
5. Γεύση (ΠΡΟΣΟΧΗ!):
* όξινη: Ξινή γεύση (π.χ. χυμός λεμονιού).
* Βασική: Πικρή γεύση (π.χ. σαπούνι).
6. Αντίδραση με μέταλλα:
* όξινη: Αντιδρά με μερικά μέταλλα (π.χ. ψευδάργυρος) για να παράγουν αέριο υδρογόνου.
* Βασική: Δεν υπάρχει αντίδραση με μέταλλα.
7. Αντίδραση με ανθρακικά:
* όξινη: Αντιδρά με ανθρακικά άλατα (π.χ. σόδα ψησίματος) για να παράγουν αέριο διοξειδίου του άνθρακα.
* Βασική: Καμία αντίδραση με ανθρακικά άλατα.
8. Αγκυιεύσεις:
* όξινη και βασική: Οι λύσεις διεξάγουν ηλεκτρική ενέργεια λόγω της παρουσίας ιόντων.
* ουδέτερη: Οι λύσεις γενικά δεν διεξάγουν ηλεκτρική ενέργεια.
Σημαντικές σημειώσεις:
* Οι μέθοδοι που αναφέρονται παραπάνω έχουν ποικίλους βαθμούς ακρίβειας και ευαισθησίας.
* Ορισμένες μέθοδοι (όπως η γεύση) πρέπει να χρησιμοποιούνται με εξαιρετική προσοχή λόγω πιθανών κινδύνων.
* Είναι πάντα καλύτερο να χρησιμοποιείτε πολλαπλές μεθόδους για να επιβεβαιώσετε την οξύτητα ή τη βασικότητα μιας άγνωστης λύσης.
* Ακολουθήστε πάντα τις κατάλληλες προφυλάξεις ασφαλείας κατά τον χειρισμό των χημικών ουσιών.
Θυμηθείτε, ο καλύτερος τρόπος για να προσδιορίσετε την οξύτητα ή την βασικότητα ενός διαλύματος είναι να χρησιμοποιήσετε ένα συνδυασμό μεθόδων και να συμβουλευτείτε έναν εξειδικευμένο χημικό.
