Γιατί ένα μείγμα οξικού οξέος και διττανθρακικού νατρίου απελευθερώνει διοξείδιο του άνθρακα;
1. Αντίδραση οξέος βάσης:
* Το οξικό οξύ είναι ένα αδύναμο οξύ, που σημαίνει ότι δεν ιονίζει εντελώς το νερό. Απελευθερώνει ένα πρωτόνιο (H⁺) σε λύση:
Ch₃cooh ⇌ ch₃coo⁻ + h⁺
* Το διττανθρακικό νάτριο είναι μια βάση. Στο νερό, σχηματίζει ιόντα διττανθρακικού άλατος (HCO₃⁻):
Nahco₃ → na⁺ + hco₃⁻
* Όταν συναντιούνται το οξύ (H⁺) και η βάση (HCO₃⁻), αντιδρούν για να σχηματίσουν ανθρακικό οξύ (H₂co₃):
H⁺ + hco₃⁻ → h₂co₃
2. Αποσύνθεση του ανθρακικού οξέος:
* Το ανθρακικό οξύ είναι ασταθές και αποσυντίθεται γρήγορα σε νερό και διοξείδιο του άνθρακα:
H₂co₃ → h₂o + co₂
3. Το αποτέλεσμα:
Η αντίδραση μεταξύ οξικού οξέος και διττανθρακικού νατρίου παράγει νερό, οξικό νάτριο (ch₃coona) και αέριο διοξειδίου του άνθρακα. Το αέριο Co₂ είναι αυτό που βλέπετε ως φυσαλίδες που σχηματίζουν και διαφεύγουν.
Εδώ είναι μια απλοποιημένη εξίσωση:
Ch₃cooh + nahco₃ → ch₃coona + h₂o + co₂
Εφαρμογές:
Αυτή η αντίδραση χρησιμοποιείται σε διάφορες εφαρμογές, όπως:
* ψήσιμο: Η σόδα ψησίματος (Nahco₃) είναι ένας κοινός παράγοντας. Όταν αναμιγνύεται με όξινα συστατικά (όπως το βουτυρόγαλα ή το ξύδι), παράγει φυσαλίδες Co₂ που κάνουν τα κέικ και το ψωμί να ανεβαίνουν.
* Χημικές διαδηλώσεις: Αυτή η αντίδραση χρησιμοποιείται συχνά σε πειράματα επιστήμης για την απεικόνιση της παραγωγής αερίου.
* Αντοξίδια: Το διττανθρακικό νάτριο χρησιμοποιείται ως αντιόξινο για την εξουδετέρωση του οξέος του στομάχου, αλλά δεν είναι το πιο αποτελεσματικό για μακροπρόθεσμη ανακούφιση.