Πώς σχετίζεται η ηλεκτροαρνητικότητα με τον μεταλλικό χαρακτήρα;
* Ηλεκτροργατιστικότητα είναι η τάση ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια προς τον εαυτό του όταν βρίσκεται σε χημικό δεσμό. Η υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα σημαίνει ισχυρότερη έλξη για τα ηλεκτρόνια.
* Μεταλλικός χαρακτήρας περιγράφει την τάση ενός στοιχείου να χάσει ηλεκτρόνια και να σχηματίζει θετικά ιόντα (κατιόντα). Συσχετίζεται με ιδιότητες όπως η καλή ηλεκτρική αγωγιμότητα, η ευελιξία και η ολκιμότητα.
Εδώ είναι η σύνδεση:
* Στοιχεία με υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια , σχηματίζοντας ανιόντα. Αυτό είναι χαρακτηριστικό των μη μεταλλικών.
* Στοιχεία με χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια , σχηματίζοντας κατιόντα. Αυτό είναι χαρακτηριστικό των μετάλλων.
Παράδειγμα:
* Φθορίνη (F) Έχει την υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα στον περιοδικό πίνακα. Κερδίζει εύκολα ένα ηλεκτρόνιο για να σχηματίσει το ιόν φθορίου (F-), που δείχνει τη μη μεταλλική συμπεριφορά.
* Cesium (CS) έχει τη χαμηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα. Χάνει εύκολα ένα ηλεκτρόνιο για να σχηματίσει το ιόν Cesium (CS+), που δείχνει μεταλλική συμπεριφορά.
Συνοπτικά:
Καθώς αυξάνεται η ηλεκτροαρνητικότητα, ο μεταλλικός χαρακτήρας μειώνεται. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα στοιχεία με υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα είναι πιο πιθανό να προσελκύσουν ηλεκτρόνια και να γίνουν μη μέταλλα, ενώ τα στοιχεία με χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα είναι πιο πιθανό να χάσουν ηλεκτρόνια και να γίνουν μέταλλα.
