Τι συνέβη όταν η πυριτία αναμιγνύεται με οξέα;
* Το διοξείδιο του πυριτίου είναι ένα πολύ σταθερό οξείδιο. Έχει ισχυρό δεσμό πυριτίου-οξυγόνου, καθιστώντας το ανθεκτικό στην επίθεση από τα περισσότερα οξέα.
* Το υδροφθορικό οξύ (HF) είναι η εξαίρεση. Το HF αντιδρά με πυρίτιο για να σχηματίσει τετραφολίδη πυριτίου (SIF4), ένα αέριο:
SiO2 (s) + 4HF (aq) → SIF4 (g) + 2H2O (L)
* Άλλα ισχυρά οξέα όπως το θειικό οξύ (H2SO4) και το νιτρικό οξύ (HNO3) μπορούν να αντιδράσουν με πυρίτιο, αλλά μόνο υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες. Αυτές οι αντιδράσεις είναι αργές και συνήθως απαιτούν υψηλές θερμοκρασίες ή/και συμπυκνωμένα οξέα διαλύματα.
Εδώ μπορείτε να περιμένετε σε διαφορετικά σενάρια:
* Θερμοκρασία δωματίου, αραιωμένα οξέα: Δεν υπάρχει αξιοσημείωτη αντίδραση.
* Υψηλή θερμοκρασία, συμπυκνωμένα οξέα: Μπορεί να συμβεί κάποια αντίδραση, αλλά ο ρυθμός θα είναι ακόμα αργός.
* υδροφθορικό οξύ: Ακόμη και το αραιωμένο HF θα αντιδράσει με πυρίτιο, σχηματίζοντας SIF4. Αυτή η αντίδραση χρησιμοποιείται συχνά για το Getch Glass.
Είναι σημαντικό να σημειώσετε:
* Η αντίδραση με HF είναι εξαιρετικά εξωθερμική και μπορεί να είναι επικίνδυνη.
* Το HF είναι ένα πολύ διαβρωτικό οξύ και πρέπει να αντιμετωπίζεται με ακραία φροντίδα.
Συνοπτικά, το πυριτικό είναι γενικά αδρανές σε οξέα, εκτός από το υδροφθορικό οξύ (HF).
