Πώς δοκιμάζετε το χαλκό δύο ιόντα;
1. Χημικές δοκιμές:
* διάλυμα αμμωνίας: Προσθέτοντας μια μικρή ποσότητα διαλύματος αραιής αμμωνίας σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα Cu² ⁺ θα παράγει ένα ανοιχτό μπλε ίζημα του υδροξειδίου του χαλκού (II), Cu (OH) ₂. Η προσθήκη υπερβολικής αμμωνίας θα προκαλέσει τη διάλυση του ίζημα, σχηματίζοντας ένα βαθύ μπλε διάλυμα τετρααμακινέπερ (II) ιόντων, [Cu (NH₃) ₄] ²⁺. Αυτή η αλλαγή χρώματος είναι αρκετά διακριτική.
* Ferrocyanide καλίου: Η προσθήκη σιδηροκυανιούχου καλίου (K₄ [Fe (CN) ₆]) σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα Cu² ⁺ θα σχηματίσει ένα κόκκινο-καφέ ίζημα του εξελιοφόρου (II) (II).
* Υδροξείδιο του νατρίου: Η προσθήκη υδροξειδίου του νατρίου (ΝΑΟΗ) σε ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα Cu² ⁺ θα παράγει επίσης ένα ανοιχτό μπλε ίζημα του υδροξειδίου του χαλκού (II), Cu (OH) ₂.
* Δοκιμή φλόγας: Μια ένωση χαλκού θα μεταδώσει ένα χαρακτηριστικό πράσινο-μπλε χρώμα σε μια φλόγα.
2. Οργανικές μέθοδοι:
* φασματοσκοπία ατομικής απορρόφησης (AAS): Το AAS είναι μια πολύ ευαίσθητη μέθοδος για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης των ιόντων χαλκού σε ένα διάλυμα. Περιλαμβάνει την ψεκασμό του δείγματος σε μια φλόγα και τη μέτρηση της απορρόφησης του φωτός από άτομα χαλκού σε ένα συγκεκριμένο μήκος κύματος.
* Επαγωγικά συζευγμένη φασματοσκοπία ατομικής εκπομπής πλάσματος (ICP-AES): Το ICP-AES είναι μια άλλη ευαίσθητη τεχνική που διεγείρει τα άτομα χαλκού σε ένα πλάσμα και μετρά το εκπεμπόμενο φως.
* φασματοφωτομετρία: Τα ιόντα χαλκού (II) μπορούν να σχηματίσουν έγχρωμα σύμπλοκα με ορισμένα προσδέματα (π.χ. αμμωνία) και η απορρόφηση αυτών των συμπλοκών μπορεί να μετρηθεί χρησιμοποιώντας φασματοφωτόμετρο.
Σκέψεις:
* Ευαισθησία: Ορισμένες δοκιμές, όπως η δοκιμή αμμωνίας, είναι σχετικά απλές αλλά όχι πολύ ευαίσθητες. Για πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις Cu², θα χρειαστείτε πιο ευαίσθητες μεθόδους όπως το AAS ή το ICP-AES.
* παρεμβολές: Ορισμένες δοκιμές μπορούν να επηρεαστούν από την παρουσία άλλων ιόντων. Για παράδειγμα, η παρουσία ιόντων σιδήρου μπορεί να παρεμβαίνει στη δοκιμή αμμωνίας.
* Κόστος και διαθεσιμότητα: Οι μέθοδοι οργάνων είναι γενικά πιο ακριβά και απαιτούν εξειδικευμένο εξοπλισμό.
Επιλέγοντας τη σωστή δοκιμή:
Η καλύτερη δοκιμή για ιόντα χαλκού (II) θα εξαρτηθεί από τους ακόλουθους παράγοντες:
* Η συγκέντρωση ιόντων Cu²:
* Η παρουσία άλλων ιόντων:
* Ο διαθέσιμος εξοπλισμός και πόροι:
Είναι πάντα μια καλή ιδέα να συμβουλευτείτε ένα βιβλίο αναφοράς ή έναν χημικό για συγκεκριμένες οδηγίες σχετικά με την επιλογή της κατάλληλης δοκιμής.
