Ομοιοπολικός ή ιοντικός δεσμός σιδήρου;

Ο σίδηρος μπορεί να σχηματίσει και τα δύο ομοιοπολικά και ιονικό ομόλογα, ανάλογα με το άλλο στοιχείο με το οποίο συνδέεται. Εδώ είναι γιατί:

* Ιονικά ομόλογα: Ο σίδηρος είναι ένα μέταλλο και τα μέταλλα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια για να γίνουν θετικά φορτισμένα κατιόντα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν σχετικά χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Όταν οι δεσμοί σιδήρου με μη μέταλλο με υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα (όπως οξυγόνο, χλώριο ή θείο), χάνει ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν ένα θετικά φορτισμένο σιδερένιο ιόν (Fe2⁺ ή Fe³⁺). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα έναν ιοντικό δεσμό λόγω της ηλεκτροστατικής έλξης μεταξύ των αντίθετα φορτισμένων ιόντων. Για παράδειγμα, το οξείδιο του σιδήρου (Fe₂o₃) σχηματίζεται μέσω ιοντικής σύνδεσης.

* ομοιοπολικοί δεσμοί: Ο σίδηρος μπορεί επίσης να σχηματίσει ομοιοπολικούς δεσμούς με άλλα στοιχεία, ειδικά με άλλα μέταλλα. Οι ομοιοπολικοί δεσμοί περιλαμβάνουν την ανταλλαγή ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων. Ο σίδηρος μπορεί να σχηματίσει ομοιοπολικούς δεσμούς με στοιχεία όπως ο άνθρακας (σε καρβίδια σιδήρου) ή άλλα μεταβατικά μέταλλα (σε κράματα).

Συνοπτικά, ο τύπος των μορφών σιδήρου δεσμού εξαρτάται από τη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ του σιδήρου και του άλλου στοιχείου. Εάν η διαφορά είναι σημαντική (όπως με τα μη-μετάλλια), συμβαίνει ιοντική συγκόλληση. Εάν η διαφορά είναι μικρότερη (όπως με άλλα μέταλλα), η ομοιοπολική συγκόλληση είναι πιο πιθανή.