Ποιες είναι οι δύο μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση του PH;
1. μετρητής pH: Αυτή είναι η πιο ακριβής και ακριβής μέθοδος. Χρησιμοποιεί ένα γυάλινο ηλεκτρόδιο που είναι ευαίσθητο στη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου. Το ηλεκτρόδιο βυθίζεται στο διάλυμα και δημιουργείται τάση που είναι ανάλογη με το pH. Αυτή η τάση εμφανίζεται στη συνέχεια σε ψηφιακό μετρητή.
2. Δείκτης ph: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί χημικές ουσίες που αλλάζουν χρώμα ανάλογα με το pH του διαλύματος. Αυτοί οι δείκτες είναι συνήθως λύσεις ή λωρίδες χαρτιού που βυθίζονται στη λύση. Η αλλαγή χρώματος συγκρίνεται με ένα χρωματικό διάγραμμα για τον προσδιορισμό του κατά προσέγγιση pH.
Ακολουθεί μια σύντομη κατανομή των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτήματα κάθε μεθόδου:
μετρητή pH
* Πλεονεκτήματα:
* Πολύ ακριβής και ακριβής
* Μπορεί να μετρήσει ένα ευρύ φάσμα τιμών pH
* Σχετικά εύκολο στη χρήση
* μειονεκτήματα:
* Μπορεί να είναι ακριβό
* Απαιτεί βαθμονόμηση
* Μπορεί να είναι εύθραυστο
Δείκτης ph
* Πλεονεκτήματα:
* Φθηνός
* Εύκολο στη χρήση
* Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο πεδίο
* μειονεκτήματα:
* Λιγότερο ακριβές από ένα μετρητή pH
* Περιορίζεται σε ένα στενό εύρος pH
* Οι αλλαγές χρώματος μπορεί να είναι υποκειμενικές
Τελικά, η καλύτερη μέθοδος μέτρησης του ρΗ εξαρτάται από τη συγκεκριμένη εφαρμογή και το απαιτούμενο επίπεδο ακρίβειας.
