Ποιος εφευρέθηκε θειικό οξύ;

Το θειικό οξύ δεν εφευρέθηκε από ένα άτομο. Είναι γνωστό και χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες, με την ανακάλυψη και την ανάπτυξή του να αποδίδεται σε διάφορα άτομα και πολιτισμούς με την πάροδο του χρόνου.

Ακολουθεί ένα χρονοδιάγραμμα βασικών αριθμών και εξελίξεων:

* αρχαίοι χρόνοι: Οι αλχημιστές στους αρχαίους πολιτισμούς, ιδιαίτερα στην Περσία και την Αίγυπτο, πιθανώς παρήγαγαν θειικό οξύ μέσω της απόσταξης πράσινου υαλριρίλου (θειικό σίδηρο). Το ονόμασαν "vitriol" ή "λάδι vitriol".

* 8ος αιώνας: Ο αραβικός αλχημιστής Jabir Ibn Hayyan (επίσης γνωστός ως Geber) πιστώνεται με την πρώτη λεπτομερή περιγραφή της παραγωγής θειικού οξέος μέσω της απόσταξης θειικού σιδήρου.

* 17ος αιώνας: Ο Johann Rudolph Glauber, γερμανός χημικός, ανέπτυξε μια μέθοδο για την παραγωγή θειικού οξέος κάνοντας θείο παρουσία αλατιού (νιτρικό κάλιο).

* 18ος αιώνας: Ο John Roebuck, ένας βρετανός χημικός, ανέπτυξε τη διαδικασία Lead Chamber το 1746, που επέτρεψε την παραγωγή μεγάλης κλίμακας θειικού οξέος. Αυτή η διαδικασία παρέμεινε η κύρια μέθοδος για την παραγωγή θειικού οξέος για πάνω από 150 χρόνια.

* 19ος αιώνας: Η διαδικασία επαφής, η οποία χρησιμοποιεί έναν καταλύτη για τη μετατροπή του διοξειδίου του θείου σε τριοξείδιο του θείου, αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Αυτή η διαδικασία εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα και παράγει μια πολύ καθαρότερη και πιο συγκεντρωμένη μορφή θειικού οξέος.

Επομένως, η απόδοση της εφεύρεσης του θειικού οξέος σε ένα άτομο δεν είναι ακριβής. Η ανάπτυξη αυτού του σημαντικού χημικού ήταν μια σταδιακή διαδικασία, βασισμένη στη γνώση και τις καινοτομίες πολλών ατόμων εδώ και πολλούς αιώνες.