Ποια στοιχεία θα σχηματίσουν έναν μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό;

Οι μη πολικοί ομοιοπολικοί δεσμοί σχηματίζονται μεταξύ ατόμων που έχουν παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας . Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα μοιράζονται τα ηλεκτρόνια εξίσου, με αποτέλεσμα την ισορροπημένη κατανομή του φορτίου.

Ακολουθούν μερικά βασικά στοιχεία που σχηματίζουν συνήθως μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς:

* Διατομικά στοιχεία: Αυτά είναι στοιχεία που υπάρχουν ως ζεύγη του ίδιου ατόμου (π.χ. h₂, o₂, n₂, cl₂, f₂). Δεδομένου ότι είναι το ίδιο στοιχείο, έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα, καθιστώντας τον δεσμό μη πολικό.

* Στοιχεία εντός της ίδιας ομάδας (στήλη) του περιοδικού πίνακα: Τα στοιχεία εντός της ίδιας ομάδας τείνουν να έχουν παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας. Για παράδειγμα, ο άνθρακας και το πυρίτιο σχηματίζουν μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς με άλλα άτομα άνθρακα και πυριτίου.

* Στοιχεία με πολύ παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας: Ακόμη και αν δεν βρίσκονται στην ίδια ομάδα, στοιχεία με πολύ παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας μπορούν να σχηματίσουν μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς. Για παράδειγμα, ο άνθρακας και το υδρογόνο έχουν σχετικά μικρή διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας και σχηματίζουν μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς σε πολλά οργανικά μόρια.

Παραδείγματα:

* h₂: Και τα δύο άτομα υδρογόνου έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα.

* cl₂: Και τα δύο άτομα χλωρίου έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα.

* ch₄ (μεθάνιο): Ο άνθρακας και το υδρογόνο έχουν μια μικρή διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας, καθιστώντας τους δεσμούς C-H μη-πολολέμου.

* c₂h₆ (αιθάνιο): Οι δεσμοί C-C και C-H θεωρούνται μη πολικοί λόγω των μικρών διαφορών ηλεκτροαρνητικότητας.

Θυμηθείτε: Υπάρχει ένα φάσμα πολικότητας σε ομοιοπολικούς δεσμούς. Ακόμη και αν ένας δεσμός θεωρείται "μη πολικός", εξακολουθεί να υπάρχει κάποια μικρή διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα. Ωστόσο, οι δεσμοί μεταξύ στοιχείων με πολύ παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας θεωρούνται τυπικά μη πολικές.